26/12/08

Οικο-ακτιβισμός

Φορολογική συνείδηση όπως ... οικολογική ;;;;


Είδα σήμερα την καταχώριση αυτή στις εφημερίδες και έμαθα νέα πράγματα για την Ελλάδα μας, που δεν τα είχα συνειδητοποιήσει.

Καταρχήν, έχουμε αποκτήσει πλέον, λέει, οικολογική συνείδηση. Με είχε ξανααπασχολήσει η οικολογική μας συνείδηση, βλέποντας τους κάδους ανακύκλωσης γεμάτους σακούλες με κάθε είδους σκουπίδια και σκέφτηκα τότε ότι η οικολογική μας συνείδηση βρίσκεται όντως στα επίπεδα των κατοίκων της υποσαχάριας Αφρικής. Μετά έμαθα ότι και από τους 1,2 τόνους σκουπίδια που βάζουμε σωστά στους κάδους ανακύκλωσης, μόνο το 1/4 ανακυκλώνεται, γιατί για τα υπόλοιπα δεν υπάρχει η υποδομή. Τα υπόλοιπα, δηλαδή, που όσοι από εμάς ασχολήθηκαν να διαχωρίσουν, να φυλάξουν σε διαφορετικό μέρος, να πετάξουν σε άλλο κάδο, τα πήρε το οικολογικό μας κράτος και τα πέταξε στη χωματερή! Τέλος, σε υψηλό επίπεδο, το κράτος μας είναι άκρως οικολογικό. Είχα ξαναγράψει για τις ντηζελογεννήτριες στη Ρόδο, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στην Κρήτη. Η (ηλιόλουστη) Γερμανία έχει γεμίσει φωτοβολταϊκά, και εμείς ασχολούμαστε την τελευταία τετραετία για το εάν ο ιδιώτης που θα εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά στην ταράτσα του θα πρέπει να θεωρείται επιτηδευματίας και να κρατάει βιβλία γ' κατηγορίας, με αποτέλεσμα οι παχιές κουβέντες να εξακολουθούν να είναι περισσότερες από τα φωτοβολταϊκά πάνελ που έχουν εγκατασταθεί.

Ας το πάρουμε λοιπόν ως δεδομένο αυτό που λέει η διαφήμιση: αποκτήσαμε οικολογική συνείδηση! Και πρέπει τώρα, λέει, με τον ίδιο τρόπο να αποκτήσουμε και φορολογική συνείδηση.

Πρέπει λοιπόν, κάθε φορά που έρχεται ηλεκτρολόγος ή υδραυλικός να του ζητάμε απόδειξη, για να πληρώσει και αυτός φόρο. Δεν πειράζει που θα μας ζητήσει περισσότερα χρήματα αν μας κόψει απόδειξη, εμείς πρέπει να του τα δώσουμε, καθώς θα ακούμε μόνο τη φορολογική μας συνείδηση. Πρέπει επίσης άμεσα να δηλώνουμε και το τελευταίο λεπτό που εισπράττουμε. Δεν πειράζει που όταν έρθει φορολογικός έλεγχος και σου βρει ένα κόμμα λάθος θα σου ζητήσει 2.000 ευρώ, τα οποία θα τα «κλείσεις» με ένα χιλιάρικο μπαξίσι. Εξάλλου η νέα διακυβέρνηση τα εξαφάνισε αυτά τα φαινόμενα. «Σεμνά και ταπεινά». Μόλις πρόσφατα έμαθα ότι ήρθε φορολογικός έλεγχος σε κοινοπραξία φίλου μου, από τον οποίο έλεγχο οι φοροελεγκτές έφυγαν πλουσιότεροι κατά 15.000 ευρώ.

Δεν πειράζουν όλα αυτά. Εμείς πρέπει να έχουμε φορολογική συνείδηση. Διότι ξέρουμε ότι αυτά που πληρώνουμε πάνε σε καλό σκοπό: έχουμε καλά δημόσια σχολεία και δεν χρειάζεται να στείλουμε τα παιδιά μας ούτε σε ιδιωτικά, ούτε σε φροντιστήρια. Άμα αρρωστήσουμε, θα πάμε στο ΕΣΥ, άσχετα που όταν αρρώστησε ο ιδρυτής του, πήγε στο Χέρφιλντ. Αν θέλουμε να πάμε ταξιδάκι μέχρι την Πάτρα, θα έχουμε στη διάθεσή μας αυτοκινητόδρομο υψηλών προδιαγραφών, στον οποίο έχουμε 50% πιθανότητες να φτάσουμε αλώβητοι στον προορισμό μας, άσχετα που τον πληρώνουμε 40 χρόνια. Τέλος, έχουμε τόσα καθημερινά παραδείγματα χρηστής διαχείρισης των χρημάτων που προέρχονται από τους φόρους μας (Ζαχόπουλοι, Βατοπέδια, κλπ), που είμαστε εντελώς σίγουροι ότι οι φόροι που θα πληρώσουμε θα πιάσουν τόπο.

Το να αποκτήσουμε φορολογική συνείδηση, λοιπόν, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Για το λόγο αυτό συνεστήθη, λέει, και Εθνικό Συμβούλιο για τη φοροδιαφυγή. Πολύ σωστό μέτρο. Προτείνω να βάλουν πρόεδρό του το Γιώργο Βουλγαράκη με την offshore εταιρία του...
www.alogoskoufis.com

Νέα καταδίκη της Ελλάδας για το περιβάλλον


Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδικάζει και πάλι τη χώρα μας για παραβίαση της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας

Άλλη μια καταδίκη για παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το περιβάλλον εισέπραξε η χώρα μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 11/12. Αυτήν τη φορά, η Ελλάδα καταδικάστηκε για ανεπαρκή προστασία των προστατευόμενων περιοχών (Ζώνες Ειδικής Προστασίας) του δικτύου Natura 2000, γεγονός που συνιστά παραβίαση της Οδηγίας για τη διατήρηση των άγριων πτηνών (79/409/ΕΟΚ).

Μόλις έναν χρόνο πριν, η Ελλάδα είχε και πάλι καταδικαστεί για παραβίαση της ίδιας Οδηγίας, καθώς ούτε ο αριθμός, ούτε η έκταση των προστατευόμενων περιοχών κάλυπτε τις ανάγκες του Δικτύου Natura 2000, που στοχεύει στην αποτελεσματική προστασία των πουλιών και του φυσικού περιβάλλοντος.

Η απόφαση του Δικαστηρίου δικαιώνει την προσπάθεια των περιβαλλοντικών οργανώσεων για τη συμμόρφωση της χώρας μας με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η Ελλάδα έχει τόσο πολύ καθυστερήσει να κατοχυρώσει νομικά τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας, ώστε η Επιτροπή προέβη γρήγορα στην καταδίκη για να προλάβει την καταστροφή της οικολογικής ισορροπίας τους.

Εν τω μεταξύ, σε όλο αυτό το διάστημα των καθυστερήσεων, οι περιοχές αυτές δέχονται καθημερινά πιέσεις και καταστρέφονται ανεπανόρθωτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη Κοινή Υπουργική Απόφαση για το Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η οποία επιτρέπει μέχρι και την εγκατάσταση πετρελαϊκών δεξαμενών μέσα στο Πάρκο!

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία ελπίζει ότι, αυτή τη φορά, το Ελληνικό Κράτος δεν θα χρειαστεί να καταβάλει πρόστιμο, αλλά, επιτέλους, θα αποφασίσει να λάβει χωρίς καθυστερήσεις τα ενδεδειγμένα μέτρα προστασίας: θα καθορίσει δηλαδή τα όρια των προστατευόμενων περιοχών και τους τρόπους αποτελεσματικής προστασίας τους. Όπως δηλώνει ο κ. Ξενοφών Κάππας, διευθυντής της Ε.Ο.Ε., «Η πραγματική λύση για το περιβάλλον της χώρας μας θα είναι να συνειδητοποιήσει κάποτε η Πολιτεία ότι το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της αποτελεί κεφάλαιο και ότι θα πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με την προστασία και την ανάδειξή του. Μέχρι να γίνει αυτό κατανοητό, φαίνεται ότι την περιβαλλοντική πολιτική στην Ελλάδα θα τη χαράσσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.»

25/12/08

Δύο νέα είδη ανά εβδομάδα ανακαλύπτονται στον ποταμό Μεκόνγκ της Ασίας


Περισσότερα από 1.000 νέα είδη ζώων και φυτών έχουν ανακαλυφθεί την τελευταία δεκαετία στην περιοχή του μεγάλου ασιατικού ποταμού Μεκόνγκ, ανακοίνωσε η WWF. Κατά μέσο όρο οι βιολόγοι κατέγραφαν δύο νέα είδη ανά εβδομάδα, ανάμεσά τους μια αράχνη σε μέγεθος πιατέλας, μια πράσινη οχιά και ένα ροζ δηλητηριώδες μυριάποδο.

Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, όπως ονομάζεται η οργάνωση στην Ευρώπη, παρουσίασε έκθεση με τίτλο Πρώτη Επαφή στον Μεγάλο Μεκόνγκ. Σε διάστημα δέκα ετών, αναφέρει, έχουν ανακαλυφθεί 519 φυτά, 279 ψάρια, 88 βάτραχοι, 88 αράχνες, 46 σαύρες, 22 φίδια, 15 θηλαστικά, τέσσερα πτηνά, τέσσερις χελώνες, δύο σαλαμάνδρες και ένας φρύνος, Ειδήσεων.
[br]

Όλοι αυτοί οι οργανισμοί εντοπίστηκαν στα υγρά δάση και τους υγρότοπους κατά μήκος του Μεκόνγκ, ο οποίος διέρχεται από τη Καμπότζη, το Λάος, τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ και τη νότια κινεζική επαρχία Γιουνάν.

«Καλύτερα δεν γίνεται» σχολίασε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στιούαρτ Τσάπμαν, επικεφαλής για το πρόγραμμα της WWF που εστιάζεται στον Μεκόνγκ.

Ανάμεσα στα ευρήματα μια από τις μεγαλύτερες αράχνες του κόσμου, με πόδια 30 εκατοστών, ένα ροζ μυριάποδο γεμάτο κυάνιο, ένα τρωκτικό που θεωρείτο εξαφανισμένο είδος και μια πράσινη οχιά.

Η οργάνωση προειδοποιεί ότι πολλά από τα νέα είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση και ζητά από τις χώρες της περιοχής να συνεργαστούν για τη σωτηρία του Μεκόνγκ.

ΕΘΝΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Η γη καταστρέφεται, οι πρώτες ύλες της τελειώνουν, σοβαρά προβλήματα έλλειψης νερού εμφανίζονται σε πολλές περιοχές του πλανήτου, και η ερημοποίηση μεγάλων περιοχών της γης αποτελεί την ύψιστη απειλή για όλους μας, παράλληλα το λιώσιμο των πάγων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και η εν γένει καταστροφή του περιβάλλοντος, αποτελούν εκτός από αδιαμφισβήτητο γεγονός, και καθημερινούς τίτλους ειδήσεων σ’ όλα τα μέσα Μαζικής Ενημερώσεως. Συνεπακόλουθο όλων αυτών των ενάντια στη φύση καταστάσεων, είναι το ότι το μοντέλο της πόλης το οποίο δημιουργήθηκε με την έναρξη της βιομηχανικής εποχής δείχνει να πνέει τα λοίσθια και είναι τόσο μη αναστρέψιμη και αδιέξοδη η πορεία αυτού του μοντέλου πόλης της βιομηχανικής εποχής, έτσι ώστε όσες διορθώσεις κι αν γίνουν, κι όσες παρεμβάσεις κι αν πραγματοποιηθούν, δεν είναι ικανές να αναστρέψουν την οριστική και αμετάκλητη πορεία προς το τέλος , αυτού του αφύσικου τρόπου οικιστικής συμβίωσης ανθρώπων, που χαρακτήρισε κυρίως την εποχή από την βιομηχανική επανάσταση μέχρι τώρα.
Καπιταλισμός και κομουνισμός συμπορεύθηκαν στην εφαρμογή και στην επιβολή αυτού του αφύσικου οικιστικού φαινομένου, και παρά την φαινομενικά θεωρητική αντίθεσή τους εφάρμοσαν και βασίστηκαν στα ίδια θεωρητικά και πρακτικά στοιχεία, τα οποία δημιούργησαν και στήριξαν το φαινόμενο «της πόλης» της βιομηχανικής εποχής πρώτα στον δυτικό κόσμο, και μετά στον υπόλοιπο πλανήτη.
Αρωγοί και ομοϊδεάτες του καπιταλισμού και του κομμουνισμού στη θεώρηση, εφαρμογή και επιβολή (δια πολλών μέσων) του αντιανθρώπινου μοντέλου πόλης στο δυτικό κόσμο, στάθηκαν και όλες οι με κοινή ρίζα και κοινά θεωρητικά (και όχι μόνον) στοιχεία Γιαχβεϊκές θρησκείες. Βέβαια η συμπόρευση των φαινομενικά αντιθέτων κοσμοθεωριών καπιταλισμού – κομμουνισμού με τις Γιαχβεϊκές Θρησκείες, δεν περιορίσθηκε όσο αναφορά το περιβάλλον μόνον στη δημιουργία της «νέας πόλης» της βιομηχανικής εποχής , αλλά η κοινή τους πορεία σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο επικυρώθηκε, σ’ όλα τα επίπεδα και με τις διαστάσεις της σκέωης τους και της συμπεριφοράς τους απέναντι σ’ ολόκληρο το «ζήτημα περιβάλλον». Έτσι όλοι τους μετέθεσαν θεωρητικά και ιδεολογικο-θρησκευτικά τον ιδανικό κόσμο – περιβάλλον, σ’ έναν μελλοντικότατο χρόνο επί της γης ή πέρα από αυτήν. Το να μην καταστρέψουν το περιβάλλον ή να «διορθώσουν» ότι κατέστρεψαν δεν τους ενδιέφερε, γιατί οι κοσμοθεωρήσεις τους στην ουσία είναι αντιανθρώπινες και ενάντια στην φύση. Το μόνο που τους ένοιαζε και τους νοιάζει είναι το κέρδος, η ισοπέδωση, και η με πολλές υποσχέσεις μετά θάνατον ζωή. Οπότε, τι να τους νοιάζει αυτούς το περιβάλλον, η φύση και το περιεχόμενο τους ανθρώπινο και μη;
Η μόνη λύση και απάντηση που απέμενε λοιπόν μπροστά σ’ αυτήν την αντι-φυσική ιδεολογικο – θρησκευτική λαίλαπα, έμελλε και μέλλει να είναι ο εθνικισμός και η εθνικιστική οικολογία. Γιατί μόνον ο εθνικισμός διακηρύσσει και βιώνει την αγάπη προς την πατρίδα, το έθνος, τη γενέθλια γη, κι όλα τα εν αυτή όντα και την προστασία τους.
Στην Ελλάδα, ο Ίων Δραγούμης και ο Περικλής Γιαννόπουλος αποτέλεσαν τους πρωτοθεωρητικούς μιας εθνικιστικής οικολογίας, ιδωμένης περισσότερο μέσα από τα πολιτικής κριτικής και λογοτεχνικά κείμενά τους, παρά από κάποια εξειδικευμένα δοκίμιά τους πάνω στα ζητήματα του περιβάλλοντος.
Στην Ευρώπη αντίστοιχα και στην ακμή της βιομηχανικής εποχής, εκφράσεις – συνθήματα όπως: Μυστικισμός για την φύση, λατρεία και θρησκεία της φύσης, επιστροφή στην γη και άλλες συναφείς ιδέες – έννοιες, έγιναν όλο και περισσότερο προσιτές και συζητήσιμες σε ευρύτερους εθνο – κοινωνικούς χώρους, και πέρα από τα στενά όρια και πλαίσια των διαφόρων προσωπικοτήτων και των διαφόρων κύκλων εθνικιστικής σκέψης και ανάλυσης. Ο Μέγας Νίτσε στο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα», έωσε το φιλοσοφικό έναυσμα της φυγής – επιστροφής στην φύση –γη, προκειμένου ο άνθρωπος (στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Ζαρατούστρα), να έλθει σε μια όσο το δυνατόν πιο προσωπική και άμεση επαφή με την πρωταρχική και αρχέγονη πηγή ζωής και σοφίας, που είναι αυτή ακριβώς η φύση – γη.
Βέβαια οι ρίζες του Ευρωπαϊκού εθνο – οικολογισμού φθάνουν μακριά, ως το «μυστικισμό της φύσης» του 19ου αιώνα. Ο Ρομαντισμός με το πνεύμα του (συναίσθημα, ενόραση) εμπλούτισε όλο αυτό το εθνικο-οικολογικό ρεύμα, το οποιο διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια και ιδίως στο απόφειο της βιομηχανικής εποχής, όταν τα μεγάλα αδιέξοδα εαυτής της τεχνικής εξέλιξης άρχισαν να δίνουν υα πρώτα δείγματα των καταστροφικών συνεπειών τους στη φύση, και των αρνητικών επιδράσεων τους επί των εν αυτής όντων με πρώτο τον άνθρωπο.
«Πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο διαχωρισμός της ανθρωπότητας από την φύση, από το σύνολο της ζωής, οδηγεί στην καταστροφή του ίδιου του ανθρώπινου είδους και στο θάνατο των εθνών. Μονάχα δια μέσου μιας επανενοποίησης της ανθρωπότητας με το σύνολο της φύσης, μπορεί ο λαός μας να γίνει πιο δυνατός». Σ’ αυτές τις λίγες γραμμές ο Γερμανός βιολόγος Ernst Lehmann οριοθετούσε το 1934 τα πλαίσια μέσα στα οποία έπρεπε να βιώσουν τα έθνη την σχέση τους με την φύση, και να πορευθούν αρμονικά μ’ αυτήν και μέσα σ’ αυτήν. Ο Lehmann αποτέλεσε μια από τις πολλές σημαντικές προσωπικότητες της εθνικιστικής οικολογίας, που πρωτοστάτησαν σε θεωρητικό επίπεδο στην γέννηση και ανάπτυξη του εθνικού οικολογικού κινήματος στην Γερμανία τους δύο τελευταίους αιώνες. Γιατί η Γερμανία δεν είναι μόνον η Γενέθλια χώρα της σύγχρονης οικολογίας, αλλά αποτέλεσε επίσης πατρίδα μιας ιδιότυπης σύνθεσης μεταξύ νατουραλισμού και εθνικισμού, σχέση η οποία σφυρηλατήθηκε κάτω από την επίδραση του ρομαντικού κινήματος. Δύο από τους κατεξοχήν θεωρητικούς και εκφραστές της προαναφερθείσας ιδιότυπης σύνθεσης νατουραλισμού – εθνικισμού, ήταν ο Ernst Moritz Arndt και ο Wilhelm Heinrich Riehl. Ο Arndtφανατικός εθνικιστής, ασχολήθηκε με τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου και α της ευμάρειας της γης, και θεωρείται ένας από τους πρώτους εθνο-οικολόγους στοχαστές. Στο άρθρο του «Για την φροντίδα και την προστασία των δασών» του 1815, και στην αυγή της εκβιομηχάνισης της Κεντρικής Ευρώπης ο Arndt κατήγγειλε την εκμετάλλευση των δασοτόπων και του εδάφους, και καταδίκασε την αποψίλωση των δασών. Προέβαλλε ακξόμη την αντίληψη της φύσης «ως μιας αναγκαίας διασύνδεσης και αλληλοσυσχέτισης, όπου όλα τα πράγματα είναι εξίσου σημαντικά, και όπου όλα αποτελούν μια αδιάσπαστη ενότητα». Ο Οικολογισμός του Arndt ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τον Εθνικισμό, και στις αρχές του 19ου αιώνα η εδραίωση της ιδέας ότι η αγάπη για την γενέθλια γη και φύση ήταν αναπόσπαστο μέρος του εθνικιστικού όλου ήταν πια καταγεγραμμένο γεγονός.
Ο Riehl, μαθητής του Arndt ανέπτυξε περαιτέρω τις εθνικο – οικολογικές θεωρίες του Arndt και στο δοκίμιό του «Αγρός και Δάσος» του 1853, καλούσε σε αγώνα για τα δικαιώματα των φυσικών τόπων και της άγριας ζωής. Ο Riehl , παθιασμένος εθνικιστής, υπήρξε φανατικός πολέμιος της εκβιομηχάνισης και του εξαστισμού, και μέγας υμνητής των αξιών του χωριού και της υπαίθρου. Η αποκήρυξη δε της νεωτερικότητας τον καθιέρωσαν σαν τον ιδρυτή του αγροτικού ρομαντισμού, και του αντι-αστισμού.
Ιδεολογικός χώρος υποδοχής των εθνο-οικολογικών ιδεών του Arndt και του Riehl αποτέλεσε το κίνημα Volkisch (Λαϊκό) στο οποίο ο λαϊκός εθνοκεντρισμός και ο μυστικισμός της φύσης, αποτέλεσαν την ιδεολογική αιχμή του δόρατος του κινήματος.
Ιδεολογικός πατέρας των προαναφερθέντων στοχαστών υπήρξε ο διάσημος Γερμανός βιολόγος Ernst Haeckel ο οποίοςκαθιέρωσε και τον όρο «οικολογία». Η θεωρία του συνδύαζε τον οικολογικό υλισμό, με τις κοινωνικές αντιλήψεις του κινήματος Volkisch. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι ο Haeckel υπήρξε μέλος της «εταιρείας της Θούλης». Βιωματικό αποκορύφωμα όλων αυτών των εθνο – οικολογικών θεωριών τις οποίες προαναφέραμε αποτέλεσε το κίνημα Wandervockel (αποδημητικό πουλί), το οποίο κυριάρχησε στις αρχές του 1900 στη ζωή της Γερμανικής νεολαίας.
Η επιστροφή στη γη, η ζωή στα χωριά και στην ύπαιθρο η προστασία της φύσης, η εναντίωση στο μοντέλο της πόλης και γενικά η λατρεία και ο μυστικισμός της φύσης, αποτέλεσαν τα ιδεολογικά και βιωματικά χαρακτηριστικά αυτού του ιδεολογικού κινήματος.
Τα κοινά ιδεολογικο- θεωρητικά και βιωματικά στοιχεία του Ευρωπαϊκού εθνο – οικολογικού κινήματος και του ελληνικού εθνο-οικολογισμού (Δραγούμης, Γιαννόπουλος, Κρυστάλλης, Ν. Πολίτης και άλλοι), αποδεικνύουν την βαθύτερη κοινή ρίζα που ενώνει τους ευρωπαϊκούς λαούς, ως προς την ιδεολογική και βιωματική πρόθεσή τους να παραμείνουν αναπόσπαστα μέλη της Ευρωπαϊκής γενέθλιας φύσης – γης, με τις κατ’ αναλογίαν ιδιαιτερότητες και συνθήκες της κάθε χώρας.

Δημήτρης Σαββίδης
(περιοδικό Patria)

«ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ» ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΟ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μεγάλη αναταραχή κι ανησυχία φαίνεται να έχει ενσκύψει στις τάξεις των μέχρι τώρα ανενόχλητων αφεντικών του χώρου της οικολογίας, αριστερο-διεθνιστών και των παρατρεχάμενων τους όλων των ειδών. Η όλο και πιο αξιοσημείωτη ανάδειξη και παρουσίαση των θέσεων της εθνικιστικής οικολογίας, επιβεβαιώνει το τέλος της αυτοκρατορίας της αυθαιρεσίας των αριστερο-διεθνιστών δήθεν οικολόγων στο χώρο της οικολογικής σκέψης και βιωματικής πράξης.
Η κυκλική αντίληψη της ιστορίας και η διαίσθηση, ως κύριο μέσο αντίληψης κι επαφής με τη φύση, αποτελούν για την εθνικιστική οικολογία τους κύριους άξονες γύρω απ’ τους οποίους κινείται η θεώρηση της, ως προς την ιδεατή και ιδανική βιωματική σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Στην αντίπερα όχθη, η «προοδευτική» αριστερή θεώρηση της οικολογίας προσπαθεί απεγνωσμένα και πονηρά να συνταιριάξει την ιδανική για την «προοδευτική» ιδεολογία γραμμική τεχνολογική εξέλιξη με την οικολογία και την προστασία της φύσης. Όμως η μέχρι τώρα πορεία κι ενασχόληση του «προοδευτισμού» με την οικολογία αποδεικνύεται εντελώς ασύμβατη, ανέφικτη κι ανεδαφική. Κι αυτό διότι τα στοιχεία τα οποία χαρακτήρισαν την ιδεολογία του «προοδευτισμού», θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οτιδήποτε άλλο εκτός από φιλο-οικολογικά.
Έτσι η άγρια («προοδευτικής έμπνευσης) εκβιομηχάνιση, η χωρίς όρια λεηλασία των φυσικών πόρων και η διαχρονική (τους δύο τελευταίους αιώνες) καταστροφή του περιβάλλοντος αποτελούν τη καλύτερη απόδειξη των συνεπειών του «προοδευτισμού», δηλαδή της κατρακύλας του φυσικού κόσμου προς τον αφανισμό. Άλλωστε η «προοδευτική» γραμμική θεώρηση της ιστορίας (γιαχβεϊκής προέλευσης) χαρακτηρίζεται από «ένα οριστικό τέλος» που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο αφανισμός του φυσικού μας κόσμου. Αυτά ισχύουν για τους «προοδευτικούς» γιατί για την εθνο-οικολογική θεώρηση τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.
Ο φόβος λοιπόν των πρώην ανενόχλητων αριστερών αφεντικών του οικολογικού χώρου είναι η (με την ανάδειξη του εθνο-οικολογισμού) αποκάλυψη των καταστροφικών για το περιβάλλον και τη φύση συνεπειών της «προοδευτικής» ιδεολογίας και των εφαρμογών της. Κύριος ιδεολογικός φορέας και υπεύθυνος της άνθησης (τις τελευταίες δεκαετίες) του ευρωπαϊκού εθνο-οικολογισμού θεωρείται το ιδεολογικό κίνημα της γαλλικής «νέας δεξιάς» (των De Benoist και G. Faye), το οποίο αποτέλεσε και αποτελεί την καλύτερη ιδεολογική απάντηση του εθνο-οικολογικού κινήματος στις άνευ φιλο-οικολογικής ουσίας θεωρήσεις των προοδευτικών δήθεν οικολόγων.
Η εθνο-οικολογική κριτική της γαλλικής (κι εν γένει της ευρωπαϊκής) «νέας δεξιάς» επικεντρώνεται στον χαρακτηρισμό του δυτικού λεγόμενου πολιτισμού ως παρακμιακού και γιαχβεϊκά ενάντιου στο φυσικό κόσμο. Χαρακτηρίζει δε την βιομηχανική κοινωνία της δύσης ως άκρως ισοπεδωτική και γραφειοκρατική. Σαν πρότυπο της προβάλλει τις φυσικές κοινωνίες της αρχαίας ευρωπαϊκής παράδοσης και την αγάπη τους προς τη φύση. Η εθνο-οικολογική κριτική της «νέας δεξιάς» χαρακτηρίζεται ακόμη απ’ την αντίθεση της στην «τυφλή βιομηχανοποίηση», στον «άκρατο καταναλωτισμό», στη «σύγχρονη ισοπεδωτική και χωρίς ψυχή κοινωνία» αλλά και στις υπερβολές της σύγχρονης τεχνολογίας. Η επιστροφή σε τρόπους ζωής πιο απλούς, υγιεινούς και «φυσικούς» χαρακτηρίζουν τη βασική πρόταση της «νέας δεξιάς» για έναν ιδιότυπο μεταφυσικό και μυστικιστικό ρομαντισμό στη βιωματική σχέση μας με τη φύση.
Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια οικολογική κρίση τεραστίων διαστάσεων. Μια κρίση την οποία η «νέα δεξιά» του De Benoist προτείνει να ξεπεράσουμε διαμέσου των θέσεων-πράξεων του αντικαπιταλισμού και της αποκέντρωσης του κράτους. Μια κρίση η οποία ουσιαστικά αποκαλύπτει την «κρίση του πνεύματος» που διαπνέει την εποχή μας και τις σύγχρονες κοινωνίες. Ως εκ τούτου η αναζήτηση των εθνών για τα της φύσεως τους ιδανικά, για ένα νόημα ζωής και για δημιουργικότητα αποτελούν την αναζήτηση των αυθεντικών αξιών της «κοινότητας» και της εθνικής κοινότητας συνολικά.
Στη Γερμανία, χαρακτηριστική περίπτωση εθνο-οικολόγου αποτελεί ο Herbert Gruhl, ο οποίος ασχολείται με θέματα οικολογίας εδώ και δεκαετίες. Στα βιβλία του προτείνει την μείωση της κατασπατάλησης των αγαθών, δηλαδή τη μείωση του καταναλωτισμού και προχωρώντας ακόμη περισσότερο θέλει να επιβάλλει τη δραστική μείωση της εκμετάλλευσης-λεηλασίας των φυσικών πόρων (οι οποίοι δεν είναι και ανεξάντλητοι). Για τον Gruhl η συνεχής άνοδος του βιοτικού επιπέδου αποτελεί παράγοντα καταστροφής της φύσης και των φυσικών κοινοτήτων-εθνών. Η εθνο-οικολογική αντιπρόταση του Gruhl επικεντρώνεται στην προτροπή του για επιστροφή στην «απλή ζωή», δηλαδή στην αρμονική σχέση του ανθρώπου με τη φύση και στον ολιγαρκή του βίο μέσα σ’ αυτήν.
Ακραίες εκδοχές της θεωρίας της «απλής ζωής» μπορούν να χαρακτηρισθούν, έστω και μερικώς, το μίσος ενάντια στην «τεχνολογική εξέλιξη» του γνωστού Αμερικανού οικολόγου «Unabomber” αλλά και η κοινότητα του Eugene στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών, που δια του πνευματικού οδηγού της, John Zerzan, προτείνει την επιστροφή στην «απλή ζωή» στις πιο ακραίες μορφές της. Για τον Zerzan, επιστροφή στην «απλή ζωή» σημαίνει επιστροφή στις παραδοσιακές ανθρώπινες κοινότητες, δηλαδή μυστικιστική σχέση του ανθρώπου με τη φύση και σοφία βασισμένη στη βαθειά σχέση ανθρώπου και φύσης δα μέσου της διαίσθησης.
Ξαναγυρίζοντας στον Gruhl οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι υπήρξε ιδρυτικό μέλος του κόμματος των «πρασίνων» στη Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Στην ίδρυση του κόμματος των «πρασίνων» ο Gruhl συνέβαλλε μαζί με όλο του το κόμμα, το G.A.Z., δηλαδή την «μελλοντική πράσινη δράση». Στο βιβλίο του «Green Politics» του 1984 οι Ch. Spretnak και F. Capra υπογραμμίζουν το γεγονός ότι το σύνθημα των πρασίνων «δεν είμαστε ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, είμαστε στην πρώτη γραμμή» ήταν δημιούργημα του Gruhl. Όμως η σχέση του Gruhl με τους «πράσινους» δεν συνεχίστηκε για πολύ. Έτσι, όταν ο έλεγχος του κόμματος των «πρασίνων» πέρασε στα χέρια της αριστεράς, ο Gruhl κατήγγειλε αυτήν την εξέλιξη και αποχώρησε από το κόμμα. Οι πολιτικές οικολογικές τάσεις της «νέας δεξιάς» και της αριστεράς χωρίζονταν οριστικά.
Μετά την αποχώρηση του από τους «πράσινους» ο Gruhl μαζί με άλλους εθνο-οικολόγους ίδρυσε το O.D.P., δηλαδή το «δημοκρατικό οικολογικό κόμμα». Λόγω όμως εσωτερικών ιδεολογικο-πολιτικών διαφωνιών, μετά από εφτά χρόνια ο Gruhl αποχώρησε από το δημιούργημα του, το O.D.P. και ίδρυσε τον «όμιλο εργασίας για την πολιτική οικολογία». Από τις πρώτες κινήσεις της νέας εθνο-οικολογικής κίνησης του Gruhl ήταν και το ψήφισμα του κινήματος του με το οποίο ζητούσε απ’ την γερμανική κυβέρνηση τον «τερματισμό της εισόδου λαθρομεταναστών στη χώρα για οικολογικούς λόγους».
Δικό μας κλασικό παράδειγμα «οικολογικών λόγων» για τους οποίους πρέπει να σταματήσει η είσοδος λαθρομεταναστών και στην Ελλάδα αποτελεί το πρόβλημα του νερού, του οποίου την έλλειψη αισθάνονται οι Έλληνες όλο και περισσότερο. Δεν φτάνει λοιπόν που το νερό δεν είναι αρκετό ούτε για μας κα με το μέλλον να διαγράφεται ακόμη πιο σκοτεινό, μας κουβάλησαν εδώ και τέσσερα εκατομμύρια λαθρομετανάστες για να γιγαντώσουν το πρόβλημα της λειψυδρίας ακόμη περισσότερο.
Όλη αυτή βέβαια η όλο και πιο διακριτή παρουσία και ενασχόληση του εθνικισμού με την οικολογία, ανησύχησε σφόδρα την καθεστυκία «προοδευτική» τάξη των δήθεν οικολόγων της αριστεράς. Η ανάδειξη της εθνικιστικής θεώρησης της οικολογίας από την ευρωπαϊκή «νέα δεξιά» αλλά και από προσωπικότητες όπως ο Gruhl, συνέβαλλε δια της εθνο-οικολογικής επιχειρηματολογίας της στα αποκαλυπτήρια της πραγματικά αντι-οικολογικής θεωρίας και πράξης των «προοδευτικών» αριστερο-διεθνιστών.
Όμως οι ιδεολογικές φοβίες της «προοδευτικής» αντι-οικολογικής αριστεράς είναι άλλες. Οι φοβίες αυτές ακούν στο όνομα «μυστικιστική, απόκρυφη και εσωτερική σχέση» των ανθρώπων με τη φύση, «λατρεία του φυσικού κόσμου» αρχαιο-ευρωπαϊκού χαρακτήρα, βιοκεντρισμός κι άλλες συναφείς αντιλήψεις και συμπεριφορές, οι οποίες αποδεικνύουν στον άνθρωπο και την κοινότητα του την πορεία τους προς τον αυθεντικό βιωματικό τους χώρο, τη φύση.
Είναι αυτό που θεωρεί και ο Ernst Junger στο έργο του «Waldganger» (αυτός που εγκαθίσταται στο δάσος). Κατά τον μεσαίωνα «waldganger» ονομάζονταν όλοι όσοι εγκαθίσταντο σε δάση, σε έρημες και άγριες περιοχές στις οποίες ζούσαν μια ελεύθερη ζωή αλλά και εν μέσω πολλών κινδύνων. «Το πέρασμα στο δάσος» κατά τον Junger σημαίνει την προσπάθεια του ανθρώπου να ξαναβρεί τον δεσμό του με τον μύθο. Τον μύθο του δάσους, δηλαδή της φύσης, δηλαδή του πρώτου ιερού βιωματικού χώρου του ευρωπαίου ανθρώπου.
Μπροστά σ’ αυτή τη λυτρωτική άνθηση της εθνο-οικολογικής θεματολογίας, της ιδεολογικο-πολιτικής θεωρίας και βιωματικής πράξης των τελευταίων δεκαετιών, η «προοδευτική» αντι-οικολογία δεν μπορεί να αντιπαραθέσει τίποτε άλλο παρά μόνον τα αποτελέσματα της γεμάτης αδιέξοδα προοδευτικής υφής οικολογική κατρακύλα, την οποία εξαιτίας της βιώνει όλος ο πλανήτης.

Δημήτρης Σαββίδης
(περιοδικό Patria)

Γιατί είμαστε οικολόγοι?

Το ερώτημα αυτό έχει πράγματι την αξία του, την στιγμή μάλιστα που στις μέρες μας οι πάντες διεκδικούν οικολογικά εύσημα. Από κράτη, κυβερνήσεις και κόμματα, έως βιομηχανίες και περιθωριακές κοινωνικές ομάδες. Τι επιπλέον έχουμε να προσφέρουμε και εμείς σε όλο αυτό τον διαρκώς διευρυνόμενο κύκλο;

Πραγματικά τίποτα. Φιλοδοξία μας δεν είναι να αναγνωρισθούμε σαν μια τίμια έστω ομάδα που διεκδικεί μια θέση ουραγού στο σημερινό παζάρι του καταναλωτισμού. Γιατί αυτό πραγματικά αποτελούν οι κατ’ επάγγελμα «οικολόγοι» και «πράσινοι» των ημερών μας, μια άλλη όψη του αλλοτριωμένου αυτού συστήματος. Φτηνή «οικολογία» με υπόγειες χρηματοδοτήσεις, δήθεν life style που φαντασιώνεται πως είναι επαναστατικό, ξεπεσμένος χιππισμός χαμένος στις παραισθήσεις, νεοπλουτίστικη ματαιοδοξία, εύκολη διασκέδαση και άλλα πολλά.

Για μας η οικολογία βρίσκεται στο κέντρο της κοσμοθεωρίας μας. Όπως ο άνθρωπος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης, έτσι σε ευρύτερο επίπεδο οι λαοί και τα έθνη αποτελούν οργανικό τμήμα του φυσικού τους περιβάλλοντας. Σε αυτό γεννιούνται, από αυτό βλασταίνουν, με αυτό ακμάζουν και μεγαλουργούν. Είναι αδύνατο να συλλάβει κανείς την ουσία του ελληνικού πολιτισμού, τους μύθους του, τις παραδόσεις του, την αισθητική του, την πρότασή του για τον άνθρωπο δίχως την ελληνική φύση. Ο Παρθενώνας είναι αξεπέραστο μνημείο τέχνης γιατί φτιάχτηκε από ανθρώπους που γεννήθηκαν κάτω από τον αττικό ουρανό, που ζυμώθηκαν μέσα από το ελληνικό φως, την πέτρα, το μάρμαρο, το πεύκο, το γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας.

Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον αυτού του λαού σήμερα; Σήμερα που τα δάση μας καίγονται για να θησαυρίσουν οι πολυεθνικές και οι κακομαθημένοι νεόπλουτοι του συστήματος. Σήμερα που ο μισός πληθυσμός ζει στην πιο απάνθρωπη πόλη της Ευρώπης, με το λιγότερο πράσινο, δίχως ανοικτούς χώρους, σε τερατώδη κτίρια, με τα μνημεία του παρελθόντος μας καλυμμένα από άμορφες μάζες τσιμέντου, μέσα σε δρόμους γεμάτους σκουπίδια και βρώμα. Σήμερα που οι ελληνικές θάλασσες δέχονται χιλιάδες τόνους μαζούτ, που οι αιγιαλοί γίνονται κομμάτια επιχειρήσεων, που οι παραλίες έφτασαν να αποτελούν προνόμιο μονάχα των χλιδάτων και των κονομημένων.

Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως το οικολογικό πρόβλημα έχει παγκόσμια διάσταση. Όλοι οι επιστήμονες, ανεξαιρέτως πολιτικής τοποθέτησης, αναγνωρίζουν πως στον αιώνα που ζούμε θα συμβούν τρομερές αλλαγές στο περιβάλλον. Αλλαγές που θα επηρεάσουν όχι απλώς την ανθρώπινη καθημερινότητα αλλά θα θέσουν σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του ανθρώπου. Απέναντι σε μια τέτοια προοπτική κανείς δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του.

Το ζήτημα για μας είναι τι κάνουμε; Ακολουθούμε το ρεύμα των επαγγελματιών «οικολόγων» που ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή του Αμαζόνιου και την εξαφάνιση της πανίδας στην Κένυα, την ίδια στιγμή που χρηματοδοτούνται υπόγεια από κυβερνήσεις για τις «ανησυχίες» τους; Φυσικά όχι. Για μας η διάσωση της φύσης σε παγκόσμιο επίπεδο ξεκινάει μέσα από την προάσπιση της φύσης στην ίδια μας την πατρίδα. Σκεφτόμαστε παγκόσμια αλλά πράττουμε και ενεργούμε τοπικά και εθνικά. Απαιτούμε το οικολογικό ζήτημα να λάβει προτεραιότητα εθνικού ζητήματος. Όχι διότι θέλουμε να είμαστε και εμείς μέσα στη μόδα, αλλά διότι αποτελεί κεντρικό βραχίονα της πολιτικής μας. Γιατί μονάχα μια πολιτική που έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και το έθνος μπορεί να είναι οικολογική αλλά και γιατί μονάχα το οικολογικό πρόβλημα μπορεί να λυθεί ως πολιτικό ζήτημα του ίδιου του λαού και του έθνους.

Αλέξανδρος Γκίκας

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Παντού στον κόσμο επικρατεί μια ανησυχία για την κατάσταση του πλανήτη μας. Τα δάση καταστρέφονται, η θερμοκρασία της γης αυξάνεται, είδη εξαφανίζονται, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει και ακραία καιρικά φαινόμενα παρατηρούνται όλο και πιο συχνά.
Έυλογα λοιπόν πολλοί απλοί άνθρωποι που έχουμε την πνευματική διαύγεια να αντιληφθούμε την καταστροφή που έρχεται, αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να βοηθήσουμε στην αλλαγή αυτής της κατάστασης; ΦΥΣΙΚΑ και ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ανακυκλώνοντας και εξοικονομώντας ενέργεια. Μπορεί να φαντάζει ουτοπικό, αλλά είναι απλό, αποτελεσματικό και κυρίως ελπιδοφόρο.
Η καταστροφή που προκαλούμε λόγω απραξίας και αμάθειας φαίνεται και από τα αποτελέσματα μελετών που αναφέρουν τα εξής: Στην Ελλάδα καθε χρόνο πετάγονται στα σκουπίδια 300.000 τόνοι χαρτιού, για την παραγωγή των οποίων απαιτούνται 12 εκατ. στρέματα δάσους, 100 εκατ. κυβικά μέτρα νερού (όσο η κατανάλωση στο λεκανοπέδιο Αττικής για 100 ημέρες) και 2 δισεκατ. κιλοβατόρες ρεύματος (όση η κατανάλωση 100.000 σπιτιών για 4 μήνες). Για την παραγωγή 1 τόνου αλουμινίου απο πρώτη ύλη (βωξίτη) απαιτούνται 14.500 κιλοβατόρες, ενώ για την παραγωγή της ίδιας ποσότητας από scrap (ανακυκλωμένο) αλουμίνιο μόλις 700 κιλοβατόρες!!!!!!! Για κάθε τόνο ανακυκλωμένο γυαλί εξικονομούμε 135 λίτρα πετρέλαιο! 1 κιλό θαμμένες μπαταρίες μολύνουν για 180 χρόνια!!!!!!!! 25 κυβικά μέτρα γης. Κάθε λίτρο πεταμένου λαδιού φαγητού στην αποχαίτευση μολύνει 20 κυβικά μέτρα νερού.
Γεννιέται τώρα το ερώτημα πως ο καθένας μας απλά και εύκολα μπορεί να βοηθήσει στην σωτηρία του πλανήτη και αφήσει κληρονομιά στα παιδιά του ενα καλύτερο κόσμο. Η λύση είναι μία: μετατρέποντας την ανακύκλωση και την εξοικονόμηση ενέργειας από θεωρία σε ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ!!!!!!!!!!.

Δηλητηρίασαν νεαρή αρκούδα

Φρίκη χωρίς τέλος για νεαρές αρκούδες που βρίσκονται νεκρές, χτυπημένες από ανθρώπινο χέρι. Τελευταίο θύμα νεαρή αρκούδα η οποία -κατά πάσα πιθανότητα- δηλητηριάστηκε με ισχυρό φυτοφάρμακο στον βόρειο Ολυμπο, το δεύτερο περιστατικό που καταγράφεται μέσα σε λίγους μήνες στην περιοχή.

Πρόκειται για μία από τις μόλις τέσσερις που έχουν εντοπιστεί στο βουνό των Θεών, την ίδια ώρα που οι περιβαλλοντικές οργανώσεις άρχισαν να αισιοδοξούν ότι η καφέ αρκούδα θα... εποικήσει και πάλι τον Ολυμπο.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι η μικρόσωμη αρκούδα βρέθηκε σε ένα ρέμα στο φαράγγι του Κοκκινοπηλού στην πλευρά της Πιερίας σε κατάσταση σχεδόν αποσύνθεσης.

Τραύματα

Το στόμα της ήταν ανοιχτό, γεγονός που σημαίνει ότι πριν καταλήξει είχε κάποιους σπασμούς, ενώ φέρει και εκδορές στο στήθος, που δεν αποκλείεται να είναι τραύματα από πυροβόλο όπλο.

«Σύντομα θα έχουμε τα ακριβή αίτια του θανάτου της, αλλά είναι σίγουρα ανθρωπογενή. Πιθανότερη αιτία είναι η δηλητηρίαση με μεγάλη δόση ισχυρού φυτοφαρμάκου σε δόλωμα που αποτελούταν από νεκρό ζώο», είπε στο «Εθνος» ο επιστημονικός υπεύθυνος της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», Γιώργος Μερτζάνης.

Η καφέ αρκούδα είχε εξαφανιστεί από τον Ολυμπο εδώ και 60 χρόνια, όμως από το 2003 άρχισαν να εντοπίζονται κάποια ίχνη της στον Αγιο Δημήτριο, στον δρόμο για Ελασσόνα, και πέρυσι στον Πυργετό στα νότια της Λάρισας.

Το γεγονός χαροποίησε τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, που βλέπουν τον πληθυσμό της να αυξάνει με πολύ αργά αλλά σταθερά βήματα, και όλα δείχνουν ότι οι αρκούδες επιστρέφουν στον Ολυμπο, μία από τις πιο γνωστές διεθνώς προστατευόμενες περιοχές της χώρας.

Προχθές το απόγευμα, ομοσπονδιακός θηροφύλακας εντόπισε, μέσα σε ένα ρέμα στη θέση «Καράμπα-Ξηρολάκκι», νεκρή μία μικρόσωμη αρκούδα και χθες αναμένονταν να μεταβούν εκεί κτηνίατροι από την «Καλλιστώ», για να διαπιστώσουν τα ακριβή αίτια του θανάτου της.

«Στη γύρω περιοχή και σε κοντινή απόσταση στον βόρειο Ολυμπο υπάρχουν κοπάδια και κτηνοτροφικές μονάδες, έτσι έστω και περιορισμένη βρίσκεται η ανθρώπινη παρουσία. Δεν ξέρουμε ακόμη τι συνέβη, αλλά σίγουρα κάποιος άνθρωπος ευθύνεται και για τον θάνατο αυτόν», μας είπε ο κ. Μερτζάνης.

Μετά και το περιστατικό αυτό η ζωή της καφέ αρκούδας στον Ολυμπο δεν φαίνεται να έχει πια μέλλον.

Πριν από μερικούς μήνες είχε εξοντωθεί με πυροβόλο όπλο μία άλλη αρκούδα, εκείνη που το 2003 είχε δώσει τα πρώτα σημάδια επανεμφάνισης στην περιοχή. Ετσι, από τις τέσσερις αρκούδες του Ολύμπου οι δύο είναι ήδη νεκρές και το μέλλον των άλλων δύο εξαιρετικά αβέβαιο. «Ελλείψει φυσικών εχθρών, κύρια απειλή για την επιβίωση του σπάνιου αυτού είδους συνεχίζει να είναι η άγνοια, η αδιαφορία, αλλά και ο... σαδισμός των ανθρώπων», σημείωσε ο κ. Μερτζάνης.

Αλλωστε, είναι νωπές ακόμη οι μνήμες από το άλλο ανάλογο περιστατικό που σημειώθηκε στις αρχές του μήνα έξω από τον οικισμό Βροντερό στις Πρέσπες της Φλώρινας, όταν ασυνείδητοι «γάζωσαν» με 9 σφαίρες νεαρό αρκουδάκι και το άφησαν να κείτεται νεκρό σε ένα κεντρικό σημείο, προκαλώντας αποτροπιασμό.

Το ζώο πλήρωσε με τη ζωή του την απόφασή του να πλησιάσει στο χωριό, κάτι αρκετά συνηθισμένο αυτή την εποχή που οι αρκούδες ετοιμάζονται να πέσουν σε χειμερία νάρκη και πρέπει να τραφούν καλά για να αποταμιεύσουν λίπος.

Δεδομένου ότι δεν βρίσκουν τροφή στο φυσικό περιβάλλον, πλησιάζουν σε κατοικημένες περιοχές τρομοκρατώντας τους κατοίκους, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις βρίσκουν απάνθρωπους τρόπους για να τις απομακρύνουν.

Αρχές Ασφαλείας και Βίαιη Κοινωνική Οικο-μεταλλαγή

Αναγκαιότητα» Vs «Eφαρμοσιμότητας» Δραστικών Περιβαλλοντικών Μέτρων.

Ο Ρόλος των Αρχών Ασφαλείας στην επερχόμενη «Βίαιη Κοινωνική Οικο-Μεταλλαγή».

Το εάν απαιτούνται άμεσα και δραστικά παγκόσμια Οικολογικά Μέτρα είναι ένα θέμα.

Το κατά πόσο μπορούν να εφαρμοστούν είναι ένα άλλο.

Το «ποιος» όμως («τι είδους Κυβέρνηση») και με "τι τρόπο" θα κατορθώσει να τα εφαρμόσει είναι ένα τρίτο και ίσως το σημαντικότερο, εφόσον έχει να κάνει με την ίδια την «Πολιτική βούληση, ισχύ, ικανότητα και μεθοδολογία εφαρμογής» τους.

Το profile της «Περιβαλλοντικής Προβληματικής» έχει κάπως έτσι:

"...Τα Παγκόσμια Οικολογικά Μέτρα πλέον είναι εκ των ων ουκ άνευ..."

(Sic (!) διατύπωση…)

"...Η ανακοπή της κλιματικής κατάρρευσης , απαιτεί λήψη δραστικών μέτρων μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια...." (IPCC – Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή ΟΗΕ για το κλίμα, Μπαλί, Δεκέμβριος 2007).

(«Ωμή» διατύπωση…)

Υπερθέρμανση, άνοδος υδάτων, ερημοποίηση, περιβαλλοντικές καταστροφές….

Η ανάγκη λήψης «Οικολογικών Μέτρων» τονίζεται διαρκώς κι από παντού. Πότε ειλικρινά, πότε για το «επικοινωνιακό θεαθήναι».Πλην όμως, τα ίδια τα «Μέτρα» που ενίοτε ανακοινώνονται είναι πάντοτε ελλιπή, άνευρα και αποσπασματικά - ένεκα εξαιρετικά υψηλού πολιτικού κόστους.

Όταν ο παγκόσμιος πληθυσμός ήδη υποφέρει από την ανέχεια και πλέον των σαράντα χωρών εξεγείρονται, τι θα προκαλούσε άραγε μια σωρεία, απαραίτητων πλην όμως εξαιρετικά δαπανηρών και κοινωνικά οδυνηρών Οικολογικών Μέτρων?

Ενδεικτικά μερικά από αυτά:

- Η εξοικονόμηση Υδάτων:

Όταν το εθνικό δίκτυο υδροδότησης και άρδευσης έχει απώλειες 25 - 50%, τι θα στοιχίσει «στον Πολίτη» η γιγαντιαία αυτή «επισκευή»?

(Όπως και τι «είδους μέτρα κοινωνικής – ποινικής - επιβολής» θα απαιτηθούν για τον δραστικό περιορισμό της σπατάλης του νερού?)

- Επίσης δαπανηρή η επεξεργασία των λυμάτων, σε πανεθνική κλίμακα, ώστε να παράγει εκμεταλλεύσιμο νερό.

- Εξίσου και η "απορρύπανση" ποταμών και λιμνών αλλά και η αυστηρή πλέον προστασία τους.

- Επίσης, μια πανεθνική επιβολή μη υδροβόρων καλλιεργειών. (Άραγε τι «είδους πειθούς» θα έκανε την Ελληνική Γεωργία να αναπροσαρμοστεί ταχύτατα?)

- Εξίσου, η ευρεία κατασκευή μικροφραγμάτων και άλλων υδρομαστευτικών εγκαταστάσεων ανά την επικράτεια για συλλογή, συγκράτηση και εκμετάλλευση των υδάτων, οι εκτεταμένες εγκαταστάσεις Μονάδων Αφαλάτωσης ή η ευρεία ανάπτυξη συλλεκτών – μετατροπέων υδρατμών και υγρασίας σε νερό.

Η μετατροπή του νερού σε «σπάνιο είδος» θα «εκτοξεύσει» την τελική τιμή του – για να χρηματοδοτήσει πολυδάπανες επενδύσεις αλλά και για να μειώσει την κατανάλωση.

- Η εξοικονόμηση ενέργειας αν και απαραίτητη, δεν είναι απαραιτήτως και οικονομική στην εφαρμογή της.

Πχ Οι παντός είδους Μονώσεις κτιρίων.

- Όπως και η μετασκευή απλών τζακιών σε ενεργειακά. Αλλά και η εξαρχής κατασκευή τους ως τέτοια.

- Όπως και το «Βιοκλιματικό Σπίτι», οι Πράσινες Ταράτσες και η αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, θέρμανση, κίνηση) με ΑΠΕ.

- Τα βιολογικά προϊόντα είναι ακριβότερα των συμβατικών.

- Η αναζωογόνηση (μείωση) των καλλιεργήσιμων εδαφών θα μειώσει την συνολική παραγωγή, αυξάνοντας τις τελικές τιμές πώλησης.

- Ο περιορισμός της Ζωικής παραγωγής (αιτία του ¼ των αερίων του θερμοκηπίου) θα επιφέρει μείωση των ζωικών
προιόντων και σημαντική αύξηση της τελικής τιμής τους.

- Η αυστηρή προστασία των αλιευμάτων θα μειώσει την προσφερόμενη ποσότητα, αυξάνοντας σημαντικά την τιμή τους.

- Η στήριξη των (ακριβών) τοπικών οικονομιών σε βάρος των φτηνότερων εισαγωγών, θα δημιουργήσει ακριβότερα τελικά προϊόντα.

- Τα αυστηρά περιβαλλοντικά μέτρα των επιχειρήσεων θα επιβαρύνουν το τελικό προϊόν.

- Η εκτεταμένη ανακύκλωση θα οδηγήσει σε αύξηση των σχετικών τελών και φόρων.

- Η γενναία επιδότηση Πράσινων τεχνολογιών (πχ ΑΠΕ, υβριδικά οχήματα, κλπ) επιχειρήσεων, προϊόντων, υπηρεσιών θα επιφέρει αυξημένη φορολογία.

- Η δαπανηρή εκτεταμένη προστασία δασών επίσης.

- Αξιοσημείωτη θα είναι και η επιβάρυνση των συμβατικών αυτοκινήτων με υψηλότερη φορολογία ώστε να καταστήσουν ανταγωνιστικά τα Πράσινα (υβριδικά/ηλεκτροκίνητα) αλλά και για να περιοριστεί ο κυκλοφορών στόλος.

- Η μείωση του κυκλοφοριακού όγκου - ώστε έμμεσα να μειωθεί και η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων - περνάει (και) μέσα από μεγάλη αύξηση της τιμής τους.

Παρομοίως, με όλα τα ομολογουμένως άκρως απαραίτητα για την σωτηρία του πλανήτη πλην όμως εξαιρετικά ακριβά περιβόητα «Οικολογικά Μέτρα».

Τα οποία αυξάνοντας σημαντικά το κόστος παραγωγής θα ωθήσουν τμήμα παραδοσιακών επαγγελματιών να εγκαταλείψουν το αντικείμενό τους, προκαλώντας μείωση θέσεων εργασίας.

Από την άλλη, τμήμα επαγγελματιών θα δημιουργήσουν Πράσινες επιχειρήσεις δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας.
Συνολικά, τα Περιβαλλοντικά μέτρα θα αυξήσουν αναπόφευκτα και κατακόρυφα το κόστος ζωής «αναζητώντας ένα νέο κοινωνικοοικονομικό σημείο ισορροπίας».

Στην ανοιχτή διεθνή οικονομία, τα ακριβά εγχώρια (έστω και πράσινα) προϊόντα θα έχουν να ανταγωνιστούν τα φτηνότερα εισαγόμενα.

Άρα, τα Οικολογικά μέτρα για να έχουν αποτελεσματικότητα θα πρέπει να εφαρμοστούν ταυτόχρονα σε παγκόσμιο επίπεδο ώστε το ένα κράτος να μην σαμποτάρει τα περιβαλλοντικά μέτρα του άλλου.
τουτέστιν :

"να επιβληθούν"…

Τι διεθνές «Πολιτειακό Καθεστώς» θα απαιτούνταν όμως άραγε για να επιβάλλει κάτι τέτοιο?

Τι αντίστοιχο «Εγχώριο Πολιτειακό Καθεστώς» και τι «Υπερεξουσίες» θα απαιτούνταν ώστε να έχει την απαραίτητη βούληση και ισχύ για να επιβάλλει τόσο ακραία και «δραστικά μέτρα»?

Και σε τι αναπόφευκτες «Πολιτειακές Λογικές» θα οδηγούμασταν άραγε – εκ των πραγμάτων - μέσα από τέτοιες «Συλλογιστικές ακραίων καταστάσεων»?

Ποια εκλεγμένη κυβέρνηση (ακόμη και Συνεργασίας) θα τολμούσε άραγε να λάβει τα παραπάνω άκρως απαραίτητα Περιβαλλοντικά μέτρα όταν θα ήξερε πως την άλλη στιγμή θα κατέρρεε από την πίεση κοινής γνώμης και ΜΜΕ και φυσικά δεν επρόκειτο να ξαναεκλεγεί?

Τραγική διαπίστωση δυστυχώς παραμένει μία:

"....Κλιματολογικά είμαστε στο παρά 5, απαιτούνται όντως δραστικά Περιβαλλοντικά Μέτρα, πλην όμως μην τρέφουμε αυταπάτες....

...Τα Μέτρα αυτά θα επέφεραν δυσάρεστες οικονομικές επιβαρύνσεις και συνέπειες στον τρόπο ζωής...

...ουσιαστικά, ο Πολίτης θα πρέπει θέλοντας και μη να αλλάξει τρόπο ζωής...

…να ξεχάσει το «Υπερκαταναλωτικό Μοντέλο» ισορροπώντας την διαβίωσή του σε «λιτότερα μοντέλα»…

…ουσιαστικά, να αλλάξει το Πολιτιστικό του Πρότυπο…

...και αυτό θα γίνει είτε έτσι, είτε αλλιώς....

...είτε έγκαιρα και ιδία βουλήσει...

... είτε εκ των πραγμάτων, μοιραία κι εκτός «χρονικού περιθωρίου» - γεγονός που θα αποβεί εξαιρετικά πιο επώδυνο..."

….Να γιατί, όλες μεν οι Κυβερνήσεις (διεθνώς) διαπιστώνουν το Οικολογικό πρόβλημα, πλην όμως καμία δεν τολμά να
το αντιμετωπίσει αποφασιστικά….

Διότι αν και απαραίτητο, προκειμένου να παραδώσουμε έναν βιώσιμο πλανήτη στα παιδιά μας, πολιτικά θα είναι εφάμιλλο της «αυτοκτονίας» του εκλεγμένου πολιτικού κυβερνήτη που θα τολμήσει να το πράξει….

Προφανώς, μια Κυβέρνηση Υπερεξουσιών του παραπάνω τύπου, σε πλαίσιο «Εκτάκτου Ανάγκης», όπου σημαντικό ρόλο πλέον θα παίζουν και οι Δυνάμεις Ασφαλείας, θα πρέπει να θεωρείται βεβαιότητα…..εκτός από Ιστορική
Αναγκαιότητα….

Πρώτα ανέβηκαν τα νερά...και μετά ήρθε ο Θάνατος...

ΠΡΩΤΑ ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΤΑ ΝΕΡΑ....

.....ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΗΡΘΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ....

Πως συνδέεται άραγε η Εθνική Ασφάλεια με την Κλιματική Κατάρρευση?

Από το λιώσιμο των Παγετώνων οι χειρότερες εκτιμήσεις προβλέπουν δεκάδες μέτρα άνοδο των θαλάσσιων υδάτων ενώ οι συντηρητικότερες 3 mm ετησίως.

Κάποια "Μέσα Μοντέλα" όμως διαβλέπουν «θεαματικά απρόβλεπτες» κλιματικές "εξελίξεις", θεωρώντας πιθανή μια "επικίνδυνη" άνοδο των υδάτων στα επόμενα δέκα χρόνια.

Σε αυτή τη λογική, η «Μετριοπαθής» IPCC (Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή του ΟΗΕ για το Κλίμα), διέγνωσε (Μπαλί Ιανουάριος 2008):

"έχουμε το πολύ δέκα χρόνια στη διάθεσή μας για να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα που θα ανακόψουν (κι επ' ουδενί θα παύσουν) την επικίνδυνη κλιματική εξέλιξη…»

«Τι προκαλεί άραγε στον κοινωνικό ιστό μιας πόλης μια επίθεση υδάτων»?

«…Ινδονησία, Τσουνάμι, 2004…»,

Πλέον από σαφής η εικόνα.

Όσο και των πλημμυρών που κατακλύζουν με ασυνήθιστη δριμύτητα τον πλανήτη τα 15 τελευταία χρόνια.

Κοινό τους στοιχείο ο απόλυτος όλεθρος και η ανημπόρια αποτελεσματικής ανθρώπινης αντίδρασης στην μανία της φύσης.

Μα και η «Παροδικότητα».

Έρχονται, καταστρέφουν και αποσύρονται.

Ενώ, ανεβαίνοντας τα θαλάσσια ύδατα, η καταστροφή και ο θάνατος δεν έχουν επιστροφή. Παραμένουν βαλτωμένα, στάσιμα, εστία μολύνσεως.

«Η Ελλάδα είναι μια κατεξοχήν θαλάσσια χώρα».

Σαφής ήταν πρόσφατα επί τούτου και ο Επίτροπος περιβάλλοντος Στ. Δήμας, «δείχνοντας» προς την Παγκόσμια Άνοδο των Υδάτων.

Η νεοεκλεγμένη δε Ισπανική κυβέρνηση, παίρνοντας σοβαρά τον κίνδυνο, ως πρώτο της έργο επέλεξε την «εκκένωση των παραλίων» από οικιστικές υποδομές.

Εμείς?

Τι θα συμβεί αλήθεια σε μια οποιαδήποτε Ελληνική παραθαλάσσια πόλη όταν ανέβουν τα ύδατα κατά πέντε μέτρα? - όσο είναι δηλαδή, το ύψος μιας ακραίας πλην συνήθους πια «πλημμύρας» ανά τον κόσμο.

Νερό, λάσπη και φερτά υλικά θα καταπνίξουν δρόμους, καλλιέργειες, κατοικίες, επιχειρήσεις, καταστρέφοντας υποδομές, τρόφιμα, πόσιμο νερό, καύσιμα, φάρμακα, ιματισμό, τα πάντα.

Καλοκαίρι γαρ, πολλές χιλιάδες ζωές θα χαθούν.

Κάποιοι θα σωθούν προσφεύγοντας στα ορεινά ή προσωρινά σε οτιδήποτε υψηλότερο των μανιασμένων νερών.

Η πρόσβαση διασωστών θα είναι αδύνατη λόγω αδιάβατων παράκτιων δρόμων αλλά και ελλιπών ανθρώπινων και τεχνικών πόρων – ένεκα εκτεταμένων παρόμοιων καταστροφών ανά τη χώρα.

Οι μικροί δύσβατοι ορεινοί δρόμοι – πνιγμένοι επιπροσθέτως από τα πλήθη «εσωτερικών προσφύγων» - θα καθιστούν αδύνατη μια «ταχεία πρόσβαση» βοήθειας.

Εισαγωγή βοήθειας από το Εξωτερικό θα είναι αδύνατη εφόσον το «φαινόμενο» θα εξελίσσεται ταυτόχρονα ανά την υφήλιο.

Εάν συμβεί νύχτα, τα προβλήματα θα διογκωθούν απερίγραπτα.

Τοπικοί εθελοντές θα διασώσουν κάποιους ακόμη πολίτες, εγκαίρως, προτού μολυνθούν τα νερά αλλά και όσο όλοι θα διατηρούν ακόμη κάποιες δυνάμεις.

Θα υπάρχουν ελάχιστο πόσιμο νερό, τρόφιμα, φάρμακα, ιματισμός, σαπούνι και απολυμαντικά.

Επίσης, ελάχιστος οπλισμός για την ασφάλεια των καταυλισμών από τις ληστρικές επιδρομές που πάντα ξεσπάνε σε ανάλογες περιπτώσεις – και για ένα στοιχειώδες κυνήγι. Το ψάρεμα δυστυχώς θα είναι ανέφικτο.

Την επομένη, πτώματα και λύματα θα έχουν μολύνει θανάσιμα τα λιμνασμένα νερά, εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών.

Μυρωδιά θανάτου θα πνίγει τα πάντα.

Το εσπευσμένο κάψιμο ή μαζική ταφή νεκρών, ακόμη και άνευ «εξακρίβωσης», θα είναι «υγειονομικός μονόδρομος».

Οι ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής θα μετατρέψουν τους καταυλισμούς σε εστίες μολυσματικών ασθενειών.

Τα έντομα πολλαπλασιαζόμενα υπέρογκα σε αυτό το Βασίλειο θανάτου θα μεταδίδουν ταχύτατα το θανατηφόρο φορτίο τους στους επιζώντες.

Εκ των πραγμάτων θ' ακολουθήσουν οι Πανδημίες.

Πείνα, εξαθλίωση, αρρώστιες, πόνος, δυσωδία, θάνατος θα είναι η καθημερινότητα των διασωθέντων αποδιοργανώνοντάς τους ψυχικά.

Οι συγκρούσεις για ένα κομμάτι ψωμί, οι λεηλασίες και οι φόνοι θα γίνουν καθημερινό φαινόμενο.

Ένα εκτεταμένο Blackout θα οδηγήσει σε κατάρρευση τα Δίκτυα Ηλεκτρισμού, Τηλεπικοινωνιών, Υγείας, Κυκλοφορίας, Κοινωνικής Αρωγής, Αγορών, τα πάντα.

Οι πυρκαγιές αναπόφευκτα θα λάβουν διαστάσεις χειρότερες αυτών του 2007.

Οι Σωστικές Δυνάμεις αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα αμέτρητες φυσικές καταστροφές δεν θα επαρκούν, με αποτέλεσμα να επιδεινώνονται οι ήδη έκτακτες καταστάσεις.

Πολλοί που θα επιλέξουν την φυγή χωρίς προμήθειες μέσα από τα βουνά, δεν θα αντέξουν . Θα πεθάνουν αβοήθητοι.

Όσοι φτάσουν τελικά στην Ενδοχώρα, θα προστεθούν στα εκατομμύρια των υπολοίπων εσωτερικών «παρόμοιων» προσφύγων.

Συνθήκες μαύρης αγοράς θα κυριαρχήσουν.

Η απόλυτη καταστροφή και εξαθλίωση θα γεννήσουν οργή και επιθετικότητα.

Η χώρα αναγκαστικά θα κηρυχτεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και πολιορκίας.

Εσπευσμένα και με ελλιπείς Δυνάμεις και Μέσα Ασφαλείας.

Με ότι αυτό σημαίνει για τις Ατομικές Ελευθερίες, τα Μέτρα Τάξης και την Απόδοση Δικαιοσύνης.

Η ακραία αυτή κατάσταση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα εάν η Πολιτεία είχε προετοιμαστεί κατάλληλα, ανταποκρινόμενη έγκαιρα στα διάφορα «προειδοποιητικά σημάδια».

Κλιματική κατάρρευση, ασύλληπτες αυξήσεις τιμών καυσίμων και τροφίμων, έλλειψη νερού, ακρίβεια, κραχ, συρράξεις, υπερπληθυσμός, μαζική λαθρομετανάστευση, Σύγκρουση Πολιτισμών, εγκληματικότητα θα έχουν δημιουργήσει τέτοιες κοινωνικές εντάσεις που ο πληθυσμός θα ζητεί αποτελεσματικότερη Δημόσια ασφάλεια. Η Πολιτεία όμως, θα έχει κωφεύσει όσο ήταν καιρός.

Μετά την Άνοδο των Υδάτων, η μαζική εξέγερση ανά τη χώρα αναπόφευκτα θα αντιμετωπιστεί με μέτρα «Στρατιωτικού Νόμου και τάξης».

Μια «Κυβέρνηση Υπερεξουσιών» και «Σκληρών μέτρων» θα είναι μονόδρομος. Πιθανότατα με αναστολή ακόμη και της «Εκλογικής Διαδικασίας».

Οι πολίτες από την μια μέρα στην άλλη θα βρεθούν από την ασφάλεια της νοικοκυρεμένης τους ειρηνικής ζωής στην μιζέρια, στο θάνατο ή στη φυλακή.

Το κράτος και οι πολίτες θα «σκληρύνουν» δραματικά. Αιώνες πολιτισμού και δεκαετίες ειρήνης θα λησμονηθούν ακαριαία όπως γίνεται πάντα σε συνθήκες απόλυτης καταστροφής.

Όταν από τη μια στιγμή στην άλλη χάνεται όλη η αίσθηση οικιακής και κοινωνικής γαλήνης του Πολίτη, όταν χάνονται τα παιδιά του, οι γονείς του, ο σύντροφός του, η περιουσία του, το σπίτι του, το βιός του, ο τρόπος ζωής του, ποτέ δεν παραμένει ο ίδιος. Παρά, μετατρέπεται σε καρικατούρα ανθρώπου που αναζητώντας ψυχικά ικανοποιητικές απαντήσεις στα «γιατί», καταλήγει έρμαιο των εξεγερμένων φονικών ενστίκτων του.

Οι πιο αδύναμοι θα γίνουν για μια ακόμη φορά en mass θύματα ενός Δαντικού Καθαρτηρίου, διαμορφώνοντας την «κρίσιμη μάζα» που χρειάζεται ένας πόλεμος για να ξεκινήσει.

Η εκτεταμένη απώλεια εδαφών και περιουσιών, η «συμπύκνωση του πληθυσμού», τα συνακόλουθα δεινά εξαθλίωσης, θα οδηγήσουν αναπόφευκτα στην αναζήτηση «ζωτικού χώρου».

Η Πολιτεία - όπως «για λόγους αυτοσυντήρησης» έκανε από αρχαιοτάτων χρόνων σε φυσικές καταστροφές - θα επιδιώξει να καταλάβει νέα εδάφη, αποφασισμένη από τη μια να αναπληρώσει τους χαμένους Φυσικούς πόρους διαβίωσης του πληθυσμού της και από την άλλη να διασφαλίσει τα σύνορά της με επιθετικό πόλεμο και στρατηγική επέκτασή τους.

Τα ίδια αντίστοιχα θα βιώνουν κι άλλες χώρες.

Η ίδια χώρα θα διεξάγει από την μία επιθετικό και από την άλλη αμυντικό πόλεμο.

Κάπως έτσι θα μοιάζει η Κορύφωση του «πολέμου των κλιματικών αλλαγών».

Πέντε νέα γεωθερμικά πεδία αναγνωρίστηκαν στην Ελλάδα

Πέντε νέα γεωθερμικά πεδία -μεταξύ των οποίων της Αριδαίας και της Αλεξάνδρειας Ημαθίας, της Αρτας και του Σπερχειού- θα προστεθούν από φέτος στη λίστα των 25 «βεβαιωμένων και πιθανών» πεδίων της Ελλάδας, σύμφωνα τον γενικό διευθυντή του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), Ανδρέα Γεωργακόπουλο.

Μιλώντας σε ενημερωτική εκδήλωση του υπουργείου Ανάπτυξης για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), ο κ. Γεωργακόπουλος είπε ότι από το σύνολο των 25 πεδίων τα 23 είναι χαμηλής θερμοκρασίας, ενώ το συνολικό αναγνωρισμένο δυναμικό ανέρχεται σε 220.000 τόνους ισοδύναμου πετρελαίου (ΤΙΠ), έναντι 180.000 ΤΙΠ το 2002.

Το αξιόλογο -και ανανεώσιμο- γεωθερμικό δυναμικό της Ελλάδας συγκεντρώνεται σε Κεντρική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία-Θράκη, σε Βόρειο Αιγαίο και ηφαιστειακό τόξο Νοτίου Αιγαίου. Δύο σημαντικά πεδία υψηλής θερμοκρασίας έχουν βρεθεί σε Μήλο και Νίσυρο -όπου, όμως, η προσπάθεια εκμετάλλευσης από τη ΔΕΗ προσέκρουσε στις αντιδράσεις των κατοίκων. Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ερευνά για νέα πεδία στη Λέσβο.

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργακόπουλο, οι εφαρμογές της γεωθερμικής ενέργειας για ηλεκτροπαραγωγή είναι μηδαμινές στην Ελλάδα, παρά τον υπάρχοντα πλούτο. Ο ίδιος επισήμανε ότι το ΙΓΜΕ έλαβε από το Γ' ΚΠΣ χρηματοδότηση 3,5 εκατ. ευρώ, ενώ το δυναμικό που βρέθηκε από τις έρευνές του, «μεταφράζεται» σε περισσότερα από 30 εκατ., βάσει των σημερινών τιμών υδρογονανθράκων.

Ο γενικός διευθυντής του ΙΓΜΕ υπογράμμισε ακόμη την ανάγκη να υπάρξει: αύξηση τιμής παραγόμενης MWh από γεωθερμική ενέργεια, στα 150 ευρώ από 74 σήμερα (κάτι που ήδη συζητιέται στην ΕΕ), χορήγηση κινήτρων σε ιδιώτες και απλοποίηση του Ν.3175.

Σε 14 θέσεις, μεταξύ των οποίων, Νιγρήτα, Σιδηρόκαστρο, Λιθότοπος, Αγγιστρο, Ερατεινό, Ν.Εράσιο, Αρίστηνο, Τυχερό και Σαμοθράκη, εντοπίζονται τα κύρια γεωθερμικά πεδία της Β. Ελλάδας, σύμφωνα με τους γεωλόγους ΙΓΜΕ, Νίκο Κολιό και Απόστολο Αρβανίτη.

Κατά τους ίδιους, το κόστος μιας μονάδας ηλεκτρισμού/θερμότητας από γεωθερμικά ρευστά μεγάλου βάθους, με θερμοκρασία 150 C και ισχύ ενεργειακού συστήματος 25MWt, ανέρχεται σε 10 εκατ. ευρώ (περίπου 2.500 ευρώ/κW), ενώ τα έσοδα από την πώληση του παραγόμενου ρεύματος φτάνουν τα 2 εκατ. (με τη σημερινή τιμή των 74 ευρώ/MWh).

Όπως έγινε, επίσης, γνωστό, ο ιταλικός ενεργειακός κολοσσός ENEL, ενδιαφέρεται για έρευνα γεωθερμικών πεδίων στην περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με πρώτο στόχο την ηλεκτροπαραγωγή. Σύμφωνα με τον κ.Γεωργακόπουλο, η ΕNEL επιθυμεί να κάνει έρευνες σε ιζηματογενείς λεκάνες, όπως τα «Δέλτα» του Νέστου και του Έβρου και το Αρίστηνο, αναζητώντας ρευστά θερμοκρασίας άνω των 150 βαθμών Κελσίου.

Ο κ. Γεωργακόπουλος ξεκαθάρισε, πάντως, ότι αν και το ενδιαφέρον των Ιταλών είναι δεδηλωμένο, δεν γνωρίζει αν έχουν καταθέσει ήδη τις σχετικές αιτήσεις.

Κατά τον κ.Γεωργακόπουλο, οι γεωτρήσεις του ΙΓΜΕ φτάνουν σήμερα μέχρι τα 600-700 μέτρα, ενώ οι ιδιώτες, με τα μέσα που διαθέτουν, έχουν τη δυνατότητα να «χτυπήσουν» ακόμη και στα 1.500-2.000 μέτρα από την επιφάνεια, βρίσκοντας πεδία με πιο υψηλές θερμοκρασίες.

Αισιόδοξος ότι η Ελλάδα μπορεί να ξεπεράσει τον στόχο για συμμετοχή 18% των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) στη συνολική κατανάλωση μέχρι το 2020, εμφανίστηκε ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης. Όπως είπε, η επίτευξη του στόχου αυτού σημαίνει εγκατάσταση 5.000-7.000 MW, έναντι 1.100 σήμερα.

«Στον επενδυτικό νόμο είναι ενταγμένα 144 σχέδια για ΑΠΕ, συνολικής ισχύος 312 MW και προϋπολογισμού 476 εκατ. ευρώ, ενώ στο ΕΠΑΝ έχουν ενταχθεί 185 επενδύσεις, ισχύος 607 MW και ύψους 736 εκατ., με την ολοκλήρωση των οποίων θα ενταχθούν στο σύστημα 919 MW από ανανεώσιμες πηγές» επισήμανε, γνωστοποιώντας παράλληλα ότι σύντομα θα παρουσιαστεί το ρυθμιστικό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων σε κατοικίες.

"Νούφαρα" με... σκουπίδια στην Κερκίνη

Μια λίμνη με... σκουπίδια, δίπλα ακριβώς από τον σπάνιο υγροβιότοπο της Κερκίνης στο νομό Σερρών. Η προσπάθεια του δήμου Πετριτσίου να "θάψει" τα απορρίμματα μέσα στο χώμα, χωρίς προηγουμένως να τηρηθούν όλες οι προβλεπόμενες από την Ε.Ε. οδηγίες, είχε ως αποτέλεσμα να πλημμυρίσει ο τόπος, λόγω του υδροφόρου ορίζοντα, και να μετατραπεί η χωματερή σε μία απέραντη λίμνη.

Παρά τις προειδοποιήσεις τόσο της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, όσο και της Ν.Α Σερρών, που σε περιπτώσεις άλλων δήμων προχώρησε ήδη στην επιβολή προστίμων, ο δήμος Πετριτσίου δεν έχει προχωρήσει στις αναγκαίες ενέργειες ώστε ο χώρος που επιλέχθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο, ως μοναδικός ενεργός ΧΑΔΑ της περιοχής, να τηρεί τις αναγκαίες προδιαγραφές, τόσο για την υγεία των κατοίκων των γειτονικών χωριών, όσο και για την προστασία του ευρύτερου οικοσυστήματος της λίμνης Κερκίνης και του ποταμού Στρυμόνα.

Ο ΧΑΔΑ βρίσκεται σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές και τόπους ιδιαίτερου φυσικού κάλους, προστατευόμενες μάλιστα από τις συνθήκες RAMSAR και NATURA 2000, ενώ η γύρω περιοχή αποτελεί έκταση αγροτικής καλλιέργειας και βοσκότοπος.

Ήδη αρμόδιοι υπάλληλοι της Ν.Α. Σερρών, πραγματοποίησαν αυτοψία στη λιμνο... χωματερή και κατέγραψαν σε έκθεσή τους την απαράδεκτη εικόνα, που σίγουρα δεν τιμάει το "θαύμα της φύσης", τον υγροβιότοπο της Κερκίνης, τα καμάρι του νομού Σερρών.

Ερωτηματικά υπάρχουν και για τον τρόπο που "αποκαταστάθηκαν" τρεις χωματερές αντίστοιχων Δ.Δ. του δήμου Πετριτσίου, αφού υπάρχουν καταγγελίες πως και εκεί τα απορρίμματα απλά σκεπάστηκαν με χώμα, χωρίς να ακολουθηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες που ορίζουν οι οδηγίες τόσο της πολιτείας όσο και της Ε.Ε. Για το θέμα αυτό, ήδη οι υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας έχουν δείξει "κίτρινη κάρτα" στον δήμο Πετριτσίου.

Για το απαράδεκτο της κατάστασης, δίπλα ακριβώς από την Κερκίνη, έχουν ενημερωθεί και περιβαλλοντικές οργανώσεις που αναμένεται να πάρουν θέση για το... απαρατήρητο περιβαλλοντικό έγκλημα.

"Τοξική" η παραλία της Αναβύσσου

Την απαγόρευση της κολύμβησης στην παραλία της Αναβύσσου, στο 48,5 χλμ παραλιακής λεωφόρου Αθηνών - Σουνίου αποφάσισαν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, καθώς από τις πρώτες χημικές αναλύσεις σε αναβλύζοντα νερά της παραλίας εντοπίστηκαν τοξικές οργανικές ενώσεις.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, ζήτησαν από τον Δήμο Αναβύσσου και το αρμόδιο Λιμεναρχείο την απαγόρευση της κολύμβησης σε ζώνη 50 μέτρων περιφερειακά του σημείου εκβολής των νερών κι έως ότου ολοκληρώσουν τις προσεχείς ημέρες οι επιστήμονες του ΕΛΚΕΘΕ τις έρευνές τους.
Πάμε απο το κακό στο χειρότερο..

Ενέργεια από... ήλιο και νερό

Ελληνική ερευνητική ομάδα στο «τιμόνι» πρωτοπόρου προγράμματος στην Ισπανία

Του Γιαννη Ελαφρου

Ενα σημαντικό βήμα προς την κοινωνία του υδρογόνου πραγματοποιείται τη Δευτέρα 31 Μαρτίου. Στο «τιμόνι» βρίσκεται μια ελληνική ερευνητική ομάδα, που ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Μόνο που το πρόγραμμα υλοποιείται στην Ισπανία, καθώς η Ελλάδα αποδεικνύει -για μια ακόμα φορά- ότι δεν μπορεί να χωρέσει τα «παιδιά» της. Μεθαύριο είναι η επίσημη πρώτη επίδειξη της πιλοτικής εγκατάστασης ενός ηλιακού αντιδραστήρα, στην ηλιακή πλατφόρμα της ισπανικής Αλμερία.

Πρόκειται για ένα θαυμαστό έργο, όπου παράγεται καθαρή ενέργεια, με τη μορφή υδρογόνου, αποκλειστικά από νερό και ήλιο, χωρίς εκπομπές ρύπων ή αερίων του θερμοκηπίου! Καθώς μάλιστα η απόδοση μετατροπής της ηλιακής ενέργειας είναι πολύ ψηλή (φτάνει το 70%), μοιάζει να απαντά σε ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, την οικονομικά αποδοτική παραγωγή υδρογόνου από ανανεώσιμες πηγές.

Υιοθετήστε ένα άγριο ζώο...

Στην Αίγινα μια μέρα



Σάββατο, 12.07.08
Βόλτες στο πανέμορφο λιμανάκι, πάρκα με νεροτσουλήθρες, κολύμπι σε καταπράσινες παραλίες είναι μερικοί από τους λόγους που θα σας οδηγήσουν πρωί πρωί στον Πειραιά για να πάρετε το πλοίο για την Αίγινα. Αν και στην Αίγινα μπορείτε να δείτε και να κάνετε πολλά μαζί με τα παιδιά, εμείς σήμερα θα σας προτείνουμε μια ιδιαίτερη επίσκεψη, στο Κέντρο Περίθαλψης Αγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ). Η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο θα χαρείτε με όσα θα δείτε, αλλά θα μάθετε τόσο εσείς όσο και τα παιδιά πολλά χρήσιμα πράγματα για τα ζώα που φυλάσσονται εκεί, τη φροντίδα που δέχονται, τις απελευθερώσεις που κάθε τόσο γίνονται, αλλά και με ποιον τρόπο μπορείτε και εσείς να συμμετέχετε και να βοηθήσετε.

Το ΕΚΠΑΖ είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρία. Είναι το πρώτο κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων στα Βαλκάνια. Ξεκίνησε τη δράση του το 1984, ενώ πήρε τη σημερινή μορφή του το 1990, με έδρα των δραστηριοτήτων του στην Αίγινα.

Κάθε χρόνο παραλαμβάνει πάνω από 3.500 τραυματισμένα, εξαντλημένα ή δηλητηριασμένα άγρια ζώα, τα περισσότερα από τα οποία ανήκουν σε προστατευόμενα είδη. Από αυτά, πάνω από τα μισά, όσα κρίνονται ικανά να επιβιώσουν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον μετά τη θεραπεία τους, απελευθερώνονται. Με αυτό τον τρόπο έχει συμβάλει στην προστασία απειλούμενων ειδών που έχουν μικρό πληθυσμό στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη.

Τέτοια είναι ο Βασιλαετός, ο Χρυσαετός, ο Στικταετός, ο Κραυγαετός, ο Θαλασσαετός, το Κιρκινέζι, ο Μαυροπετρίτης, το Ορνιο, τα δύο είδη πελεκάνων, τα Φοινικόπτερα, οι Χαλκόκοτες, ο Πορφυροτσικνιάς, ο Ηταυρος και άλλα. Πρωταρχικός στόχος του, όπως ήδη αναφέραμε, είναι η φροντίδα και η περίθαλψη άγριων ζώων. Από κει και έπειτα, το ΕΚΠΑΖ παίζει σημαντικότατο ρόλο στην ευαισθητοποίηση του κοινού μέσω ευρείας ενημέρωσης πάνω σε θέματα και προβλήματα της άγριας φύσης στην Ελλάδα. Εκατοντάδες πολίτες κάθε χρόνο επισκέπτονται τις εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑΖ στην Αίγινα, ενώ στις απελευθερώσεις, που πραγματοποιούνται αρκετές φορές κάθε χρόνο σε βιότοπους σε όλη τη χώρα, προσκαλούνται και συμμετέχουν σχολεία, οι τοπικές, πολιτιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς και οι κάτοικοι της περιοχής. Παράλληλα οργανώνονται εκδηλώσεις και συζητήσεις. Το ΕΚΠΑΖ τιμήθηκε το 1992 με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη δράση του στην προστασία του περιβάλλοντος και την εθελοντική προσφορά των μελών του.

Χάρη στις νέες εγκαταστάσεις, την άρτια οργανωμένη και εξοπλισμένη κλινική και την πολυετή εμπειρία που διαθέτει, το ΕΚΠΑΖ σήμερα είναι σε θέση να παρέχει την απαραίτητη περίθαλψη για την επανένταξη των άγριων ζώων στο φυσικό περιβάλλον.
Υιοθετήστε ένα άγριο ζώο...
...και λάβετε ένα πιστοποιητικό υιοθεσίας, φωτογραφίες και νέα από το ζώο σας. Επίσης, αν είναι απελευθερώσιμο, θα λάβετε πρόσκληση για την απελευθέρωσή του.

Η υιοθεσία είναι μια συμβολική πράξη μέσω της οποίας θα βοηθήσετε ένα άγριο ζώο από την εισαγωγή του στο κέντρο μέχρι την απελευθέρωσή του. Θα συμβάλετε στα φάρμακα που θα χρειαστεί, στη διαμόρφωση του χώρου του, στη θεραπεία του και την απελευθέρωσή του.

Γράφοντας στο ekpaz@ekpazp.gr το είδος που σας ενδιαφέρει, θα λάβετε άμεσα ενημέρωση για το ποια είναι διαθέσιμα προς υιοθεσία. Στην περίπτωση που το ζώο είναι απελευθερώσιμο, εφόσον το επιθυμείτε, μπορείτε να παραβρεθείτε στην απελευθέρωσή του που θα γίνει στον κατάλληλο βιότοπο. Ακόμη μπορείτε να βοηθήσετε για ορισμένο χρονικό διάστημα ένα συγκεκριμένο ζώο που έχει κάποιο πρόβλημα και θα παραμείνει για όλη του τη ζωή κοντά μας.

Συνθήκες Νάπολι στη Θεσσαλονίκη

Οι κάτοικοι των Δήμων Ασσήρου, Λαγκαδά, Βερτίσκου και Μυγδονίας αντιδρούν στη λειτουργία του νέου ΧΥΤΑ
Διπλό μπλόκο στην αποκομιδή των σκουπιδιών δημιουργεί συνθήκες Νάπολι στη Θεσσαλονίκη με τα απορρίμματα να μένουν στα οχήματα και τους δρόμους.

Oι κάτοικοι τριών δήμων του νομού έχουν αποκλείσει την κορεσμένη χωματερή των Ταγαράδων για να σταματήσει η λειτουργία της, και κάτοικοι άλλων τεσσάρων δήμων απέκλεισαν τον νέο ΧΥΤΑ στη Μαυρορράχη που επρόκειτο να λειτουργήσει δοκιμαστικά από προχθές.

«Αν συνεχιστούν οι αντιδράσεις, η Θεσσαλονίκη θα γίνει Νάπολι», δήλωσε ο πρόεδρος του συνδέσμου των δήμων μείζονος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Ζουρνάς. Η επιτροπή αγώνα που συγκροτήθηκε από κατοίκους των Δήμων Ασσήρου, Λαγκαδά, Βερτίσκου και Μυγδονίας, που αντιδρούν στη λειτουργία του νέου ΧΥΤΑ, έχει εδώ και καιρό αρχίσει τις κινητοποιήσεις, υποστηρίζοντας ότι το έργο είναι ημιτελές και θα δημιουργήσει περιβαλλοντικά προβλήματα στην περιοχή. Και από το περασμένο Σάββατο, οπότε είχε προγραμματιστεί η δοκιμαστική λειτουργία του έργου, κάτοικοι απέκλεισαν τον δρόμο που οδηγεί στον ΧΥΤΑ, εμποδίζοντας τα απορριμματοφόρα να αδειάσουν. Σήμερα, στις 12 το μεσημέρι, εκδικάζονται δύο αιτήσεις για έκδοση προσωρινής διαταγής, τις οποίες κατέθεσαν ενάντια στη λειτουργία του ΧΥΤΑ Μαυρορράχης ο Δήμος Ασσήρου και φορείς της περιοχής και στις 18 Ιουνίου θα εκδικαστούν άλλες δύο αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων. «Θα πολεμήσουμε με όσες δυνάμεις έχουμε και για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί, προκειμένου να αποτραπεί η λειτουργία του ΧΥΤΑ Μαυρορράχης, που είναι χωματερή και όχι ένα σύγχρονο έργο, όπως κάποιοι υποστηρίζουν», τόνισε ο δήμαρχος Ασσήρου Δημήτρης Ράβναλης.

«Έχουμε κατασκευάσει τον μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο ΧΥΤΑ της Ευρώπης και κάποιοι επιμένουν να μην αφήνουν να λειτουργεί», είπε από την πλευρά του ο κ. Ζουρνάς και πρόσθεσε: «Έχουν γίνει οχτώ προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και άλλες δύο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και απορρίφθηκαν όλες, όμως οι αντιδράσεις δεν σταματούν».

Στο απροχώρητο

Ανυποχώρητοι όμως είναι και οι κάτοικοι των Δήμων Θέρμης, Μίκρας και Βασιλικών, που από προχθές απέκλεισαν τη χωματερή των Ταγαράδων, όπως είχαν προειδοποιήσει εδώ και μήνες, έπειτα από αποφάσεις που πήραν στα δημοτικά τους συμβούλια. «Η χωματερή των Ταγαράδων έχει κορεστεί εδώ και χρόνια. Πλέον όμως η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Σε ένδειξη καλής θέλησης δώσαμε μία παράταση, αφού οι αρμόδιοι δεσμεύτηκαν από τον Φεβρουάριο ότι ο ΧΥΤΑ της Μαυρορράχης θα λειτουργήσει στις 7 Ιουνίου. Τώρα μας λένε ότι η Μαυρορράχη θα λειτουργήσει δοκιμαστικά, χωρίς προηγουμένως να μας ενημερώσουν, ώστε να πληροφορήσουμε κι εμείς τους δημότες μας και να πάρουμε νέες αποφάσεις», είπε στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Θέρμης Θόδωρος Παπαδόπουλος, ο οποίος ανέφερε ότι άμεσα θα «χτιστεί» η είσοδος της χωματερής, ώστε να μην μπορούν να διέλθουν τα απορριμματοφόρα. Όσο για το πού θα καταλήξουν τα απορρίμματα, ο κ. Παπαδόπουλος είναι κατηγορηματικός: «Λύση υπάρχει, ας την αξιοποιήσουν. Κι αφού είναι κλειστή και η Μαυρορράχη, ας τα μοιράσουν στις άλλες 80 χωματερές του νομού, μέχρι να λειτουργήσει το έργο».

Μεταλλαγμένα κρέατα

«Μπουτάκια μεταλλαγμένου κοτόπουλου, 5 ευρώ το κιλό. Κιλότο μεταλλαγμένου μόσχου 8 ευρώ το κιλό...». Ναι, πρόκειται για επιστημονική «φαντασία», αλλά όχι για ταινία. Είναι μια φαντασία που μετουσίωσαν οι ερευνητές σε πραγματικότητα, ένα θέαμα που μάλλον θα αντικρίσουμε όλοι μας τα προσεχή χρόνια στις προθήκες των κρεοπωλείων.

Κι αν σας τρομάζει που θα δείτε τα... εγγονάκια της Ντόλις κρεμασμένα από το τσιγκέλι, φαίνεται ότι κάποιοι όχι μόνο δεν τρομάζουν, αλλά μας προετοιμάζουν κιόλας. «Το κρέας και το γάλα από κλωνοποιημένα ζώα είναι "πιθανότατα ασφαλή" για ανθρώπινη κατανάλωση», κατέληγε η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων στην προκαταρκτική της έκθεση πριν από λίγες μέρες. «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» ήταν η πρώτη αντίδραση του καθηγητή Γενετικής Σταμάτη Αλαχιώτη, ο οποίος έκανε λόγο για σκοπιμότητες φαρμακοβιομηχανιών που θα παίξουν με τα ζώα στο βωμό του κέρδους.

Από την πλευρά του ο καθηγητής Βιοχημείας Αθανάσιος Παπαβασιλείου τονίζει ότι τα παράγωγα των κλωνοποιημένων ζώων δεν αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία εάν καταναλωθούν, αφού δεν θα διαφέρουν σε τίποτα από αυτά των «κανονικών» ζώων.

«Το Κέντρο Ασφάλειας Τροφίμων των ΗΠΑ δεν συμφωνεί με το σχετικό ερευνητικό κέντρο της Νεβάδα ως προς την ασφάλεια κατανάλωσης κρέατος ή γάλακτος από κλωνοποιημένα βοοειδή», διευκρινίζει ο καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. «Παρ' όλ' αυτά ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Ποτών (FDA) υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι δεν χρειάζεται ούτε καν σήμανση τέτοιων προϊόντων».

Οπως επισήμανε στην «Ε» ο Στ. Αλαχιώτης, η επιχείρηση εκμετάλλευσης κλωνοποιημένων βοοειδών προέρχεται από το γεγονός ότι η αναπαραγωγή ενός επιτυχημένου συνδυασμού γονιδίων ενός ζώου που του προσδίδει πολύ καλά κτηνοτροφικά χαρακτηριστικά -μεγάλη γαλακτοπαραγωγή λόγου χάρη- διατηρείται με την κλωνοποίηση, ενώ με τη συμβατική, με τη διασταύρωση δηλαδή, καταστρέφεται ένα μέρος του άριστου αυτού γονιδιακού συνδυασμού.

Η επιχείρηση όμως της κλωνοποίησης -όπως επισημαίνει ο καθηγητής- εγκυμονεί πολλούς κινδύνους όπως λόγου χάρη, η επιβολή μονοποικιλιών- μονοκαλλιεργειών που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες σε ορισμένα σοκ, όπως η γενίκευση μιας ασθένειας.

«Οι ευαίσθητοι κλώνοι θα καταναλώνουν περισσότερα φάρμακα και θα πλουτίζουν πάλι οι φαρμακοβιομηχανίες, ενώ θα υποβαθμίζεται η ποιότητα του προϊόντος. Διευρύνεται επίσης η κακοποίηση των ζώων, καθώς οι κλώνοι παρουσιάζουν πολλά προβλήματα, όπως αποβολές, θανάτους και άλλα.

Με τέτοιες πρακτικές, λοιπόν, ανοίγει ο δρόμος για μια ακόμα ανεξέλεκτη τεχνολογία που έχει να κάνει με τη διατροφή. Αλλά οι άνθρωποι δεν είναι μόνο ό,τι τρώνε, όπως θα ήθελαν ορισμένοι κερδοσκόποι, αλλά και ό,τι σκέφτονται, ό,τι πράττουν και ό,τι ονειρεύονται. Γι' αυτό και στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας...».

Στον αντίποδα ο Αθ. Παπαβασιλείου, καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και διευθυντής του εργαστηρίου Βιολογικής Χημείας, ο οποίος τονίζει ότι δεν θα υπάρχει κανένας αντίκτυπος στην ανθρώπινη υγεία.

«Κανέναν αντίκτυπο δεν θα έχουμε στην υγεία μας από την κατανάλωση κρέατος ή άλλων προϊόντων από κλωνοποιημένα ζώα. Ερευνητές και νομπελίστες απ' όλο τον κόσμο υποστηρίζουν την ίδια άποψη. Το γενετικό υλικό αυτών των ζώων θα είναι ίδιο. Τίποτα το μη φυσιολογικό. Αλλη ιστορία η διαταραχή της οικολογίας και σ' αυτό δεν είμαι αρμόδιος για να απαντήσω.

Πρόκειται λοιπόν για μια διαδικασία παρόμοια της "Ευγονικής". Δημιουργούν ζώα από γενετικό υλικό των καλύτερων ζώων, με αποτέλεσμα να βελτιώνουν την ποιότητα και την ποσότητα του γάλακτος του κρέατος κ.λπ. Ο οργανισμός που θα παραχθεί από την κλωνοποίηση θα είναι πιστό αντίγραφο των "φυσιολογικών". Τα παράγωγά του λοιπόν θα μεταβολίζονται από τον ανθρώπινο οργανισμό όπως οποιαδήποτε τροφή».

Οπως και να 'χουν τα πράγματα, η τελική απόφαση αναμένεται τον Μάιο, ενώ σήμερα πρόκειται να δημοσιοποιηθεί ξεχωριστή έκθεση για τις «ηθικές πλευρές της κλωνοποίησης ζώων στην παραγωγή τροφίμων» από Επιτροπή Ηθικής που περιλαμβάνει 15 επιστήμονες, φιλοσόφους, θεολόγους και νομικούς.

GREENPEACE

Οι πιέσεις των ΗΠΑ αποδίδουν...

Αγνοώντας επιστημονικά στοιχεία και παρά τις ανησυχίες που έχουν θέσει κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) γνωμοδότησε προσφάτως υπέρ της έγκρισης κλωνοποιημένων ζωικών προϊόντων, μας είπε η υπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace για τα μεταλλαγμένα Ελενα Δανάλη. «Η EFSA, υποκύπτοντας σε πιέσεις προερχόμενες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έδωσε το πράσινο φως για τη χρησιμοποίηση των κλωνοποιημένων προϊόντων αδιαφορώντας τόσο για τη γνώμη της πλειονότητας των κρατών-μελών όσο και για τις επισημάνσεις επιστημονικών φορέων», τόνισε.

Τα στοιχεία που αγνοήθηκαν, επισημαίνει στην ανακοίνωσή της η Greeenpeace, αφορούν στην πορεία της υγείας συγκεκριμένων πειραματόζωων που ετράφησαν με μεταλλαγμένο καλαμπόκι και παρουσίασαν τοξικότητα σε συκώτι και νεφρά. Παράλληλα, μελέτη του Γάλλου ειδικού στον τομέα της Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Καέν Ζιλ Σεραλινί αποκάλυψε πως τα «πρωτόκολλα που ακολουθήθηκαν για τον έλεγχο του καλαμποκιού κρίθηκαν αμφισβητήσιμα». Υπενθυμίζεται πως είχαν ήδη προηγηθεί δύο θετικές γνωμοδοτήσεις της Αρχής για τη χρήση του συγκεκριμένου καλαμποκιού από τον Ιανουάριο και το Μάιο του 2005, χωρίς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Greenpeace, να έχουν κατατεθεί επαρκή επιστημονικά στοιχεία από την πλευρά των εταιρειών. Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις, η οργάνωση επισημαίνει πως η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων «χρειάζεται επειγόντως αναδιοργάνωση» καθώς η διαδικασία έγκρισης των μεταλλαγμένων οργανισμών «γίνεται πλέον σε καθεστώς αδιαφάνειας».

ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

Το αυτοκίνητο είναι ναι μεν ένα πολύ βολικό μέσον για την εξυπηρέτηση στις μετακινήσεις μας, (εάν εξαιρέσεις την αποπνικτική κίνηση στους δρόμους της Αθήνας, που μας προκαλεί ψυχοανχοτηκά προβλήματα) όμως είναι πολύ επιβλαβές για το περιβάλλον. Καθώς παράγει μεγάλο αριθμό ρύπανσης του αέρα από την εξάτμιση του, ακόμα και εάν θεωρείται «καταλυτικό».
Όλοι κυρίως οι άνθρωποι που ζούνε στην Αθήνα θα παρατηρούνε κάποιες ημέρες με αυξημένη κίνηση στους δρόμους από τα αυτοκίνητα, τον ουρανό να αλλάζει χρώμα, να γίνεται καφέ, και όλοι νιώθουν μια δυσφορία στην αναπνοή τους, ή ανεξήγητους πονοκεφάλους και τάσεις για εμετό, αυτές είναι μερικές από τις κακές επιρροές του νέφους της ρύπανσης των αυτοκινήτων στην ζωή μας.
Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Για να μην έρθουν λοιπόν τα χειρότερα. Και καταστρέψουμε εντελώς την ατμοσφαιρική μας ζώνη, πρέπει να γίνουμε λίγο πιο υπεύθυνοι και προβλέψιμοι σε αυτό..
Αρχικά πρέπει να βάλουμε στην ζωή μας τα μεταφορικά μέσα, αξίζει να ξυπνάς μισή ώρα νωρίτερα για να προλάβεις το λεωφορείο, για να νιώθεις την περηφάνια της συνεισφοράς σου στο μέλλον του πολιτισμού σου.
Πρέπει για τις μικρές αποστάσεις να προτιμούμε το περπάτημα η και το ποδήλατο, πράγμα που συνεισφέρει και στην σωματική μας άσκηση αν το δούμε από την θετική του πλευρά.
Όταν οδηγούμε το αυτοκίνητο μας, να οδηγούμε ήρεμα, με νορμάλ όρια ταχύτητας, χωρίς απότομες επιταχύνσεις και να του κάνουμε σωστά το συστηματικό σέρβις, ώστε να αποφεύγουμε την περιττή κατανάλωση καυσίμων του άρα και ρύπων..
Πολύ καλή ιδέα μάλιστα είναι άμα υπάρχει συνεννόηση με συνάδελφους ή γείτονες μας με ίδιο οδικό προορισμό, να χρησιμοποιούμε τα αυτοκίνητα μας εναλλάξ για τις μετακινήσεις μας, δηλαδή μια μέρα να πηγαίνουμε με το δικό μας αμάξι, την άλλη με του γείτονα, όλοι μαζί, σκεφτείτε πόσο λιγότερα αυτοκίνητα θα κυκλοφορούσαν στον δρόμο άμα δεν έπαιρνε ο καθένας το δικό του το πρωί να πάει στην δουλεία; Άμα σε κάθε αυτοκίνητο χωράν άνετα 4 άνθρωποι αντί για 100 αυτοκίνητα στον δρόμο θα έβγαιναν μόνο 25, σίγουρα μεγάλη διαφορά!!!
Αυτά είναι πραγματάκια που σιγά-σιγά πρέπει να προσαρμόσουμε στην ζωή μας…
Η φύση δεν μας ρωτάει, όπως δεν την ρωτήσαμε και εμείς αν αντέχει όλα μας υπερκαταναλωτικά χούγια, γι’αυτό πρέπει να σώσουμε την κατάσταση όσο ακόμα είναι καιρός.
Άμα λοιπόν δεν θέλουμε σε μερικά χρόνια, να κυκλοφορούμε με την γυάλινη μπάλα στο κεφάλι, και την μπουκάλα οξυγόνου στην πλάτη, όπως βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ τους αστροναύτες της ΝΑΣΑ στο φεγγάρι πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στην φύση, το συντομότερο!!

ΠΑΡΝΗΘΑ-Σε 80 χρόνια θα κλείσουν οι πληγές

Θα χρειαστούν 50-80 χρόνια για να ξαναγίνουν τα καμένα της Πάρνηθας όπως ήταν

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Νικολέττα Μουτούση

Οριστική καταστροφή για 5.000 στρέμματα του ελατοδάσους της Πάρνηθας σήμανε η πυρκαγιά του περασμένου Ιουνίου, ενώ στο 26% των εκτάσεων που κάηκαν, για να υπάρξει αναδάσωση, θα χρειαστούν τουλάχιστον 50 έως 80 χρόνια.

Τη διαπίστωση αυτή έκανε ο δασάρχης Πάρνηθας κ. Γ. Αμοργιανιώτης στο πλαίσιο ημερίδας που διοργάνωσε χθες ο φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.

Συνολικά, η φετινή φωτιά στην Πάρνηθα έκαψε έκταση 56.000 στρεμμάτων σε Αττική και Βοιωτία: στην περιοχή της Αττικής, κάηκαν 21.800 στρέμματα ελάτων, δηλαδή τα δύο τρίτα της συνολικής έκτασης του ελατοδάσους του δρυμού της Πάρνηθας αλλά και 10.500 στρέμματα πευκοδάσους και 4.300 στρέμματα αείφυλλων- πλατύφυλλων. Σύμφωνα με τον δασάρχη Πάρνηθας, το πρόβλημα αναδάσωσης εντοπίζεται στις εκτάσεις του ελατοδάσους, σε αντίθεση με το πευκοδάσος όπου δεν χρειάζεται επέμβαση με τεχνητή αναδάσωση. Όπως αναφέρουν οι ειδικοί, ένα καμένο δάσος πεύκης δεν είναι «πεθαμένος οργανισμός». Από τη στιγμή που υπάρχει τεράστια ποσότητα αναγεννητικού υλικού στο έδαφος, οι πιθανότητες φυσικής αναγέννησης είναι ιδιαίτερα αυξημένες και έτσι δεν χρειάζεται παρέμβαση με αναδάσωση.

Επιπτώσεις στις πηγές

Επιπτώσεις έχει επιφέρει η πυρκαγιά και στην ποιότητα των νερών. Όπως ανέφερε ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Α. Κελεπερτζής, η διασπορά της τέφρας στο έδαφος λόγω των βροχοπτώσεων και στη συνέχεια στον υδροφόρο ορίζοντα είναι πιθανόν να αλλοιώσει τα νερά που χρησιμοποιούνται, είτε ως πόσιμα είτε ως αρδευτικά. Παρ΄ ότι- όπως αναφέρθηκε χρειάζονται περαιτέρω μετρήσεις, ήδη από τις πρώτες αναλύσεις προέκυψαν διαφορές στα νερά των πηγών της Πάρνηθας. Πηγές με νερά που βάσει των δειγματοληψιών ήταν πόσιμα τον περασμένο Οκτώβριο, χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλες στη μέτρηση του Νοεμβρίου.

Πλήγμα από την πυρκαγιά υπέστη και η πανίδα της περιοχής, κυρίως εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης ελαφιών- υπολογίζονται ότι ζουν 700-800 ελάφια στο βουνό- σε περιοχές που δεν καταστράφηκαν. Σύμφωνα με τη δασολόγο του Δασαρχείου Πάρνηθας κ. Σύλβια Παπίκα, η υπερσυγκέντρωση έχει συνέπειες τόσο στη συμπεριφορά των ζώων όσο και στη βλάστηση. Ειδικότερα προκαλούν ζημιές στα μικρά δενδρύλλια, ενώ μετά την πυρκαγιά παρατηρήθηκε και βόσκηση ομάδων ελαφιών στις καμένες εκτάσεις, γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για την ανασύσταση του δάσους.

Νέα πρόστιμα για τη μόλυνση του ποταμού Ασωπού

Νέα πρόστιμα για τη μόλυνση του ποταμού Ασωπού
Συνολικού ύψους 450.000 ευρώ

Αθήνα

Την επιβολή νέων προστίμων, συνολικού ύψους 450.000 ευρώ, σε άλλες 15 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του ποταμού Ασωπού, ανακοίνωσε την Παρασκευή ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς.

Ο κ. Σουφλιάς υπενθύμισε ότι από το 2005 το ΥΠΕΧΩΔΕ διενεργεί συνεχείς ελέγχους στην ευρύτερη περιοχή του Ασωπού και έχουν επιβληθεί πρόστιμα ύψους δύο εκατ. ευρώ σε 43 επιχειρήσεις. Οι έλεγχοι αυτοί εντατικοποιήθηκαν από τον Αύγουστο του 2007, όταν και διαπιστώθηκε η ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στον ποταμό.

Οι παραβάσεις των 15 εταιρειών που καλούνται να πληρώσουν τα πρόστιμα αφορούν κυρίως στη διαχείριση των υγρών αποβλήτων και όλοι οι σχετικοί φάκελοι των παραβάσεων διαβιβάζονται στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές για ποινικές κυρώσεις.

Υπενθυμίζεται ότι, σε περίπτωση υποτροπής ή μη συμμόρφωσης με τους περιβαλλοντικούς όρους, σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω επιχειρήσεις, θα επιβληθεί, σύμφωνα με το νόμο, προσωρινή ή οριστική διακοπή εργασιών.

«Κλείνοντας» είπε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, «θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι το μέτρο των εντατικών ελέγχων του ΥΠΕΧΩΔΕ έχει αρχίσει να αποδίδει και πλέον στις μετρήσεις που κάνουμε στα επιφανειακά νερά του Ασωπού δεν ανιχνεύουμε εξασθενές χρώμιο και διαπιστώνουμε μια συνεχώς βελτιωμένη κατάσταση».

Ένα πιάτο χημικά...

Πλησιάζει ο καιρός που στα σούπερ μάρκετ όλα τα προϊόντα θα είναι μεταλλαγμένα και με χημικά για συντήρηση, αν δεν έφτασε ήδη... Θα τρώμε "χημικά πιάτα" στο εξής. Και ουσίες, που δεν θα γνωρίζουμε φυσικά τις συνέπειές τους στον οργανισμό. Αυτό που έχω ακούσει από επιστήμονες τουλάχιστον, και με είχε σοκάρει, ότι στους άντρες η κατανάλωση μεταλλαγμένων αυξάνει τις θηλυκές ορμόνες, ενώ στις γυναίκες τις αρσενικές. Κάτι ανάλογο δηλαδή με τα αναβολικά στους αθλητές. Σε 5 χρόνια, ίσως μόνο στα μανάβικα ή στις λαϊκές θα βρίσκουμε βιολογικά προϊόντα, χωρίς πάλι να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι είναι όντως βιολογικά.

Ήδη στην Ευρώπαϊκή Ένωση, όπως στις Η.Π.Α. και τον Καναδά, έχουν ήδη περάσει νομοσχέδια και τροποποιήσεις που ενθαρρύνουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων λαχανικών ή φρούτων. Αλλά πλέον υπάρχει κι ένα πιο συνταρακτικό δεδομένο, κάτι που πριν λίγα χρόνια φαινόταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Μεταλλαγμένα κρέατα! Αμερικανοί επιστήμονες μετουσίασαν σε πράξη το όνειρο πριν μια δεκαετία σχεδόν με την κλωνοποίηση της Ντόλυ και τώρα προχωρούν ένα-δύο-τρία βήματα παραπέρα. Εκτεταμένες κλωνοποιήσεις ζώων για την παραγωγή μεγαλύτερης ποσότητας κρεάτων. Μόνος(?) στόχος η κερδοσκοπία των πολυεθνικών κολοσσών που θα αναλάβουν το "χρέος" της παραγωγής και πώλησης.

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων(EFSA) πριν λίγες ημέρες στην έκθεσή της ανέφερε "Το κρέας και το γάλα από κλωνοποιημένα ζώα είναι πιθανότατα ασφαλή για ανθρώπινη κατανάλωση" δίνοντας έτσι το πράσινο φως! Όπως διάβασα στην Ελευθεροτυπία, και ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Ποτών(FDA) υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι δεν χρειάζεται ούτε καν σήμανση τέτοιων προϊόντων!

Φορείς, πανεπιστημιακοί, οργανώσεις, επιστήμονες έχουν ήδη εκφράσει τις αντιρήσεις τους. Η EFSA κατηγορείται ανοιχτά ότι υπέκυψε στις πιέσεις εξ Αμερικής μην δίνοντας σημασία στην κοινή γνώμη των κρατών-μελών καθώς και στις επισημάνσεις επιστημονικών φορέων. Συγκεκριμένα ο Γάλλος, ειδικός στον τομέα της Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Καέν, Ζιλ Σεραλινί αποκάλυψε πως τα "πρωτόκολλα που ακολουθήθηκαν για τον έλεγχο του καλαμποκιού κρίθηκαν αμφισβητήσιμα". Η Greenpeace(την οποία προσωπικά αμφισβητώ ως προς τις "αγνές" προθέσεις της θεωρώντας ότι ελέγχεται πλήρως από τους μεγάλους πολυεθνικούς κερδοσκοπικούς γίγαντες της παγκόσμιας οικονομίας) σημειώνει ότι "πειραματόζωα που ετράφησαν με μεταλλαγμένο καλαμπόκι παρουσίασαν τοξικότητα σε συκώτι και νεφρά"...

Στο εξής: ένα πιάτο μεταλλαγμένα λαχανικά για σαλάτα, ψωμί από μεταλλαγμένο σιτάρι, νερό με χημικά και τοξικά, κρέας από κλωνοποιημένα-μεταλλαγμένα και για επιδόρπιο φρούτο μεταλλαγμένο... Το γεύμα του μέλλοντος!

Επόμενο βήμα: η ενσωμάτωση ενός chip στον ανθρώπινο οργανισμό, με πρόφαση την παρακολούθηση της υγείας του.

Καταγγελίες πολιτών

«Η προστασία του περιβάλλοντος είναι εθελοντική προσφορά και αφορά όλους μας», τονίζει σε επιστολή που απέστειλε στην Εισαγγελία Ηλείας, ο Σύλλογος Γουμεριωτών Ηλείας (Οροπέδιο Φολόης) «Η Αγία Παρασκευή».
Όπως αναφέρουν στην επιστολή τους οι κάτοικοι του χωριού Γούμερο (αρχαίο Αλύσιο) «στην προσπάθειά μας για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και την αναδάσωση των ολοσχερώς κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων τής περιοχής ΓΟΥΜΕΡΟΥ ΗΛΕΙΑΣ (ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΦΟΛΟΗΣ ), διαπιστώσαμε ότι Δημόσιες Δασικές εκτάσεις καταπατούνται ακόμη και μετά την πύρινη λαίλαπα.
Στην Τραγάνα, Δημόσια Δασική έκταση περίπου (1.000) χίλια στέμματα που βρίσκεται στο Γούμερο Ηλείας, στις περιοχές ( Κούλα, Μεροδένδρι, Πέρα Κόρακα κ.τ.λ.), από τους ελάχιστους Δημόσιους πνεύμονες πρασίνου της ορεινής περιοχής μας, ήταν κατάφυτος από αιωνόβια πεύκα, πριν από την καταστροφική πυρκαγιά της 25/08/2007.
Σε πρόσφατη επίσκεψή μας στην ΤΡΑΓΑΝΑ ΓΟΥΜΕΡΟΥ με ειδικούς επιστήμονες γεωπόνους, δασολόγους, γεωλόγους και εκπροσώπους περιβαντολογικών, & φυσιολατρικών οργανώσεων για να μελετήσουμε την αναδάσωση της ευρύτερης περιοχής του ΟΡΟΠΕΔΙΟΥ ΦΟΛΟΗΣ και να την προτείνουμε στην ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΗΛΕΙΑΣ διαπιστώσαμε ότι, μεγάλη έκταση του Δημόσιου Δάσους της ΤΡΑΓΑΝΑΣ ΓΟΥΜΕΡΟΥ έχει καταπατηθεί μετά την πυρκαγιά.
Έπειτα από διάνοιξη με ειδικό μηχάνημα ξεριζώνοντας και καταστρέφοντας την φυσική αναγέννηση της χλωρίδας, οργώθηκε έγινε σπορά και τώρα έχει φυτρώσει γρασίδι.
Στην υπόλοιπη έκταση της ΤΡΑΓΑΝΑΣ ΓΟΥΜΕΡΟΥ βόσκουν αιγοπρόβατα καταστρέφοντας ολοσχερώς την αναγέννηση του καμμένου Δημόσιου Δάσους, του μοναδικού πνεύμονα πρασίνου της ορεινής και προβληματικής περιοχής μας.
Δεν πρόλαβε να σβήσει η φωτιά και καταπατητές έτρεξαν να αποτελειώσουν ό,τι απέμεινε στην Δημόσια αυτή Δασική έκταση.
Επίσης κοντά στις περιοχές αυτές περνάει ο ορεινός αρχαίος δρόμος των αθλητών - ολυμπιονικών, ( Ηλιδας – Ολυμπίας ), το ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, όπου στην αφή της φλόγας το Μάρτιο του 2008, πρόκειται να γίνει η πρώτη παγκόσμια πεζοπορία μετά από 1600 χρόνια.
Είναι ώριμο πλέον το αίτημα όλων μας της δημιουργίας ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!!!
Παρακαλούμε τους ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ. ΠΡΟΚΟΠΗ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ, ΥΠΕΧΩΔΕ κ. ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΟΥΦΛΙΑ, ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΟΝΤΟ & ΥΦ/ΡΓΟ κ. ΚΩΝ/ΝΟ ΚΙΛΤΙΔΗ, ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, τους ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΗΛΕΙΑΣ, τον ΓΕΝ. ΓΡΑΜ. ΠΕΡΙΦ. ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΟΥ, τον ΝΟΜΑΡΧΗ ΗΛΕΙΑΣ κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΚΑΦΥΡΑ, την ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΑ ΗΛΕΙΑΣ, τον ΠΡΟΕΔΡΟ της ΤΥΔΚ ΗΛΕΙΑΣ κ. ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΜΠΕΡΗ, την ΔΙ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΗΛΕΙΑΣ, τον ΔΗΜΑΡΧΟ ΩΛΕΝΗΣ κ. ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ, να προστατεύσουν από τους καταπατητές τις ελάχιστες Δημόσιες Δασικές εκτάσεις του ΔΗΜΟΥ ΩΛΕΝΗΣ, της καμένης ολοσχερώς περιοχής μας στο ΓΟΥΜΕΡΟ ΗΛΕΙΑΣ (ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΦΟΛΟΗΣ)».

Ποιά αναδάσωση; - Η ΝΕ.Ο.Σ. στον "Κοκκιναρά"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
14-1-2008

Την Κυριακή 13/01 η Νεολαία ΛΑ.Ο.Σ. ανταποκρίθηκε για άλλη μία φορά στο κάλεσμα τοπικών φορέων προκειμένου να συνδράμει με τα μέλη της στις προσπάθειες αναδάσωσης των δασικών εκτάσεων που η κρατική αδιαφορία και ανικανότητα παρέδωσε στην πυρά. Συγκεκριμένα, μέλη της ΝΕ.Ο.Σ. Βορείων Προαστίων μαζί με τον πρόεδρο της Νεολαίας Γιάννη Παναγιωτακόπουλο, βρέθηκαν στην Πεντέλη όπου οι Δήμοι Πεντέλης, Ν. Πεντέλης, Κηφισιάς αλλά και πλήθος συλλόγων είχαν διοργανώσει την αναδάσωση της περιοχής «Κοκκιναρά» που κάηκε το καλοκαίρι του 2007.

Αυτό που συναντήσαμε εκεί πραγματικά ξεπερνάει τα όρια της προκλητικής αδιαφορίας περνώντας στην σφαίρα των ύποπτων μεθοδεύσεων. Η αναδάσωση που με άψογο τρόπο είχαν διοργανώσει και διαφημίσει οι Δήμοι της περιοχής, προγραμματιζόταν να ολοκληρωθεί στις 15:00 η ώρα αλλά αδόξως τερμάτισε στις 11:00 διότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν είχε φροντίσει να βρίσκεται εκεί ο αριθμός των δέντρων που χρειαζόντουσαν. Έτσι πλήθος κόσμου που ήρθε για να βοηθήσει στην αναδάσωση, δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα διότι... τα δέντρα είχαν τελειώσει. Σύμφωνα με υπολογισμούς των τοπικών υπευθύνων εχθές θα μπορούσαν να είχαν φυτευθεί περίπου 10.000 δέντρα και φυτεύθηκαν μόνον 2.000 λόγω της ανικανότητας του υπουργείου να ανταποκριθεί στις βασικές προϋποθέσεις της οργάνωσης μίας αναδάσωσης.
Επιπλέον το σκαφτικό μηχάνημα που καθαρίζει τα καμένα και δημιουργεί τις τρύπες για την φύτευση νέων δέντρων, έχει σταματήσει να λειτουργεί εδώ και τρεις εβδομάδες διότι... ο χειριστής του βγαίνει σε σύνταξη. Στην επισήμανση του γεγονότος από τους Δημάρχους της περιοχής προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι... δεν μπορεί το Υπουργείο να βρει άλλον χειριστή.

Όλα αυτά συμβαίνουν την στιγμή που η περίοδος αναδάσωσης τελειώνει σε ενάμιση μήνα. Και αν σε όλων την μνήμη υπάρχει η δήλωση του Πρωθυπουργού πως «ό,τι ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος», πραγματικά προκαλεί θυμηδία η διαπίστωση πως αυτή η ακράδαντη πολιτική βούληση σταματάει μπροστά στο δυσεπίλυτο πρόβλημα της ανευρέσεως δέντρων και χειριστού.

Η Νεολαία ΛΑ.Ο.Σ. θα διοργανώσει αναδάσωση της ίδιας περιοχής στις 10 Φεβρουαρίου με γενική κινητοποίηση των μελών και των φίλων της. Αν προκύψει το ίδιο πρόβλημα, τα μέλη και οι φίλοι της ΝΕ.Ο.Σ. θα αποκλείσουν με τα καμένα δέντρα του «κοκκιναρά» το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μέχρι να πάρουν την διαβεβαίωση ότι έχουν βρεθεί δέντρα και χειριστές.

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

Η ανακύκλωση ενός τόνου εφημερίδων διακόπτει την απελευθέρωση 2,5 τόνων διοξείδιου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και εξοικονομεί 17 δέντρα, τρεις κυβικές γιάρδες (2 295 m3) χώρου ταφής και αρκετή ενέργεια για τη θέρμανση μιας μεσαίας κατοικίας για έξι μήνες! Η ανακύκλωση του αλουμινίου μπορεί να εξοικονομήσει 95 % της ενέργειας που απαιτείται πρώτα απ' όλα για την πραγματοποίηση των κονσερβών και προλαμβάνει την απελευθέρωση στην ατμόσφαιρα μερικών τόνων περισσότερου διοξειδίου του άνθρακα.

Γι' αυτό η ανακύκλωση έχει νόημα. Μπορεί όμως να είναι αποτελεσματική εάν κι ο κόσμος αγοράζει αγαθά που φτιάχνονται από ανακυκλωμένα υλικά. Ευτυχώς, σήμερα υπάρχει ένα ευρύ φάσμα τέτοιων προϊόντων.

Ανακυκλωμένα χαρτόνια κι εφημερίδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε νέες κούτες, σταθερά, ιστούς, χαρτοπετσέτες, χαρτιά υγείας, σερβιέτες, χάρτινες συσκευασίες αβγών και πάνες, για παράδειγμα. Το ανακυκλωμένο πλαστικό χρησιμοποιείται σε νέα προϊόντα όπως σωλήνες νερού, χαλιά, μόνωση για μπουφάν κι υπνόσακους, μπουκάλια και δοχεία, ανταλλακτικά αυτοκινήτων και βούρτσες βαφής. Το ανακυκλωμένο γυαλί χρησιμοποιείται ξανά και ξανά σε νέα γυάλινα δοχεία καθώς και στις ίνες γυαλιού. Το ανακυκλωμένο αλουμίνιο χρησιμοποιείται σε νέες κονσέρβες.

Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκεντρώθηκε στην ανακύκλωση οχημάτων. Κάθε χρόνο, η απαλλαγή από τα αχρηστευμένα αυτοκίνητα και φορτηγά δημιουργεί 8-9 εκατ. τόνους απορριμμάτων. Αντιπροσωπεύει πάνω από το 10 % της ετήσιας συνολικής ποσότητας επικίνδυνων αποβλήτων που δημιουργούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς οι παλιοί κατεστραμμένοι κινητήρες απελευθερώνουν ρύπους όπως βαρέα μέταλλα, πετρέλαιο, λάδια και βαλβολίνες, υδραυλικά υγρά, υγρά φρένων και αντιψυκτικά σε χώρους ταφής. Ένας νέος νόμος (οδηγία) για τα οχήματα προς απόσυρση προτείνει οι ιδιοκτήτες να πρέπει να παίρνουν ένα πιστοποιητικό από κάποιον που έχει εξουσιοδοτηθεί για τη διάθεση του αυτοκινήτου ή του φορτηγού πριν να μπορέσει να "διαγραφεί" και να μπορέσουν να σταματήσουν να πληρώνουν τους φόρους. Οι ιδιοκτήτες θα μπορούν να παραδώσουν τα οχήματά τους σε αυτούς τους εξουσιοδοτημένους υπεύθυνους χωρίς έξοδα κι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα καλύπτουν όλη ή μεγάλο μέρος της αξίας της διάθεσης.

Τα σκουπίδια από τον ηλεκτρικό κι ηλεκτρονικό εξοπλισμό αυξάνουν κατά 16-28 % κάθε πέντε χρόνια - τρεις φορές πιο γρήγορα από τα δημοτικά σκουπίδια εν γένει. Όχι μόνον αυτό, επιπλέον είναι μία από τις ευρύτερες πηγές βαρέων μετάλλων και οργανικών ρύπων που πρέπει να διευθετήσουν οι τοπικές αρχές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα με νέους νόμους για να βοηθήσει τους καταναλωτές να επιστρέψουν τον παλιό εξοπλισμό τους χωρίς έξοδα και να κάνει τους κατασκευαστές να αναλάβουν την ευθύνη παραλαβής και ανακύκλωσης των άχρηστων ηλεκτρικών κι ηλεκτρονικών εξοπλισμών. Με αυτό τον τρόπο θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για το σχεδιασμό περισσότερο φιλικού προς το περιβάλλον ηλεκτρικού κι ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Κάποιες επικίνδυνες ουσίες όπως τα βαρέα μέταλλα και τα βρωμιομένα επιβραδυντικά καύσης θα πρέπει επίσης να αντικατασταθούν με λιγότερο επικίνδυνα υλικά στο νέο ηλεκτρικό κι ηλεκτρονικό εξοπλισμό, από την 1η Ιανουαρίου 2008.

Νεράκι

Η υπεύθυνη χρήση των αγαθών που μας δίνει η φύση, όπως είναι το νερό είναι Αναγκαία, μην πω, από τις ποιο αναγκαίες για το μέλλον μας. Πολλές χώρες του πλανήτη μας, δυστυχώς βασανίζονται από το φαινόμενο της λειψυδρίας, μη έχοντας πόσιμο νερό ούτε για την κάλυψη απαραίτητων καθημερινών αναγκών, όπως είναι το μαγείρεμα, το πλύσιμο, φυσικά ούτε και κατάλληλης ποιότητας νερού για να πιούν!. Δεν θέλω να φανταστώ τον εαυτό μου να ζει σε μια τέτοια χώρα, Χωρίς νερό. Για καλή μας τύχη εμείς οι Έλληνες ζούμε σε μια χώρα με πολύ νερό, αλλά επειδή η φύση είναι απρόβλεπτη, και πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε… Πρέπει να χρησιμοποιούμε αυτό το δώρο της φύσης πάντα με μέτρο… Και για μια ακόμα φορά ο τρόπος υπεύθυνης διαχείρισης χρίσης του νερού στα σπίτια μας γίνεται με εύκολο τρόπο, αρχίζοντας από τον νεροχύτη της κουζίνας μας, που οι νοικοκυρές όταν πλένουμε τα πιάτα μας, καλό θα ήταν όση ώρα τα σαπουνίζουμε να μην αφήνουμε την βρύση ανοιχτή να τρέχει το νερό και να πηγαίνει χαμένο άσκοπα. Στην συνέχεια πάμε στο νεροχύτη του μπάνιου μας, όση ώρα βουρτσίζουμε τα δόντια μας, και πάλι, όχι δεν χρειάζεται να μένει ανοιχτή η βρύση! Ε! εντάξει δεν χρειάζεται να γεμίζουμε κάθε μέρα την μπανιέρα να παριστάνουμε τα παπάκια, ας το κάνουμε 1 φορά την εβδομάδα αυτό, το πλύσιμο γίνεται και με ντουζ, το οποίο μπορεί να γίνεται κάθε μέρα! Μετά κατεβαίνοντας στον κήπο, για τους τυχερούς που έχουνε, το πότισμα των φυτών, μπορεί να γίνεται με ποτιστήρι, η με αυτόματο πότισμα, και τους καλοκαιρινούς μίνες η νωρίς το πρωί η αργά βράδυ, ώστε να γίνεται λιγότερη εξάτμιση νερού. Και μετά, άντρες, το αυτοκινητάκι σας μπορείτε να το πλένεται πολύ ωραία, με αυτό που λέγετε κουβάς και σφουγγάρι, όχι με λάστιχο. Μεγάλο κακό κάνουν και αυτοί που είναι κατέχοντες πισίνας, που καλό θα ήταν να μεριμνούσαν για εκείνα τα φίλτρα, καθαρισμού και ανακύκλωσης νερού στις πισίνες τους, και να περιόριζαν όσο τον δυνατόν περισσότερο τις αλλαγές νερού σε αυτές. Επίσης καλό θα ήταν μόλις διαπιστώνουμε μια διαρροή σε κάποια βρύση του σπιτιού μας να την διορθώνουμε το συντομότερο δυνατόν… Άμα βάλει ο καθένας μας το μυαλό του να σκεφτεί θα βρει πολλούς τρόπους για να εξοικονομεί νερό στην καθημερινότητα του, ανάλογα με τις ανάγκες του και να πάψει να είναι συμμέτοχος στην ανεξέλεγκτη σπατάλη της εποχής μας. Σκεφτείτε πόσο εφιαλτική θα ήταν η ζωή μας, χωρίς το πολυτιμότερο φυσικό αγαθό της ζωής μας και αποτρέψτε αυτό τον εφιάλτη, ξεκινώντας από τις βρύσες σας!...

Φτιάξτε το δικό σας Οικολογικό Σαπούνι!

Γεια σας!:)
Μπορείτε να φτιάξετε σαπούνι πολύ εύκολα ακολουθώντας συγκεκριμένες οδηγίες που θα βρείτε στο blog μου http://fysikaproionta.blogspot.com

Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε άφοβα στην φύση, χωρίς να βλάπτει την χλωρίδα και την πανίδα της, και φυσικά δεν θα βλάπτει ούτε εσάς παρά μόνο καλό θα σας κάνει. Υπάρχουν άτομα που το χρησιμοποίησαν και τους πέρασε για πάντα η ξηροδερμία που είχαν και μειώθηκε ή εξαφανίστηκε η τριχόπτωση!

Κάποια σαπούνια είναι κατάλληλα για το μαλλί, το κάνουν πραγματικά απαλό, ενυδατωμένο, και δεν χρειάζεται να βάλετε κάποιο κοντίσιονερ στο τέλος. Τα σαμπουάν πραγματικά αυτό που κάνουν είναι να ξεραίνουν την κεφαλή και την τρίχα παρόλο που αυτή μοιάζει απαλή και να λάμπει. Γι’ αυτό και ο περισσότερος κόσμος αλλάζει συνεχώς σαμπουάν… και στην τελική δεν μπορεί να βρει κανένα να του κάνει. Αν όμως χρησιμοποιήσετε σαπούνι, δεν θα το αλλάξετε ποτέ!

Για το καλό του περιβάλλοντος λοιπόν το σαπούνι κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να χρησιμοποιείται παντού, ακόμα και για το πλύσιμο των πιάτων και των ρούχων. Τα χέρια δεν θα ξεραίνονται ποτέ, τα πιάτα θα πλένονται τέλεια και θα απομακρύνονται και οι μυρωδιές χρησιμοποιώντας σαπούνι με καφέ ή με άλλα βότανα.

Βιολογική.. θέρμανση

Στον σύντομο κατάλογο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που προωθούνται στην Ελλάδα, προστέθηκε πρόσφατα μια νέα εγγραφή: τα pellets, ή συσσωματώματα, όπως λέγονται, που εδώ και χρόνια χρησιμοποιούνται σε όλες σχεδόν τις βορειοευρωπαϊκές χώρες τόσο για θέρμανση όσο και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Κατ' αρχήν, τι είναι τα pellets και γιατί θεωρούνται οικολογικό καύσιμο; «Πρόκειται για συσσωματώματα ξύλου χωρίς την προσθήκη χημικών, συγκολλητικών ουσιών. Είναι δηλαδή στερεά βιοκαύσιμα προερχόμενα από την αξιοποίηση βιομάζας», εξηγεί ο Ευριπίδης Κυπριώτης. Η πρώτη ύλη είναι θρυμματισμένο ξύλο που περνάει από μια ειδική επεξεργασία και παίρνει μια συγκεκριμένη μορφή - είναι κυλινδρικό, μικρής διατομής, με στιλπνή επιφάνεια.

Το υλικό αυτό, στη συνέχεια, τροφοδοτεί ειδικούς καυστήρες, όταν πρόκειται για πολυκατοικίες ή μεγάλες κατοικίες, ή ειδικές σόμπες και τζάκια, όταν πρόκειται για σπίτια με μικρότερες ανάγκες και εξασφαλίζει ζεστασιά και οικονομία δεδομένου ότι είναι 20% - 40% φθηνότερο από το πετρέλαιο.

Καύσιμο από κουκούτσια και αγριαγκινάρες

Τα είδη ξύλων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή pellets είναι πολλά. Στη Σουηδία, τη Δανία και τις βόρειες χώρες επεξεργάζονται τα υπολείμματα από τη κατεργασία των δασικών προϊόντων. Στην Κομοτηνή, έχουν πειραματιστεί με κλαδέματα από λεύκες, ακακίες, ιτιές, ευκάλυπτους, μουριές αλλά και με καλάμια, αγριαγκινάρες και τα υπολείμματα τις καλλιέργειας βαμβακιού. Είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί επίσης το πυρηνόξυλο, τα κουκούτσια οποιουδήποτε φρούτου αλλά και τα τσόφλια από αμύγδαλα, καρύδια και φουντούκια.

Γιατί η καύση προϊόντων ξύλου θεωρείται φιλική προς το περιβάλλον, αφού εκλύεται διοξείδιο του άνθρακα στη ατμόσφαιρα; «Η καύση pellets είναι μια οικολογική διαδικασία γιατί έχει μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών», εξηγεί ο Δημήτρης Αμανατίδης. «Τα ορυκτά καύσιμα βγάζουν στην επιφάνεια το διοξείδιο του άνθρακα που είναι αποθηκευμένο στο υπέδαφος για εκατομμύρια χρόνια. Αντίθετα, τα φυτά δεσμεύουν διοξείδιο με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης και όταν καίγονται αυτό επιστρέφει στην ατμόσφαιρα. Αρα το ισοζύγιο είναι ισοσκελισμένο».

Ζεσταίνουν 80.000 σπίτια στη Σουηδία

Η Σουηδία, η οποία έχει δηλώσει τη διάθεσή της για απεξάρτηση της οικονομίας της από τα ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2020, χρησιμοποιεί τα pellets σαν βασικό καύσιμο τόσο για θέρμανση αλλά και για την συμπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Μάλιστα, με την τεχνολογία της τηλεθέρμανσης με καυστήρες για pellets - μια κεντρική εγκατάσταση με λέβητα και καυστήρα στην οποία ζεστό νερό με σωλήνες οδηγείται στα σπίτια, ακόμα και σε απόσταση χιλιομέτρων, εξυπηρετούνται 80.000 διαμερίσματα στη Στοκχόλμη.

Η χρήση των pellets στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων αυξήθηκε κατά 80% στη χώρα, ενώ η συμμετοχή των νοικοκυριών (εφαρμογές θέρμανσης) στην αύξηση αυτή έφτασε το 425%. (Bioenergy in the Nordic-Baltic Region Ιούνιος 2006)

Δεν είναι όλα τα pellets, pellets

Για να προλάβουμε τυχόν παρεξηγήσεις πρέπει να πούμε ότι η ελληνική απόδοση της λέξης δεν είναι τυχαία. Τα συσσωματώματα σχηματίζονται όταν ενοποιούμε τις μάζες διαφόρων υλικών. Ετσι με τη λέξη pellets δεν εννοούμε μόνο το καύσιμο υλικό, αλλά οτιδήποτε έχει υποστεί την διαδικασία της συσσωμάτωσης. Γι' αυτό ίσως κάποιοι να έχουν ακούσει για pellets λιπάσματος, ζωοτροφών ή ακόμα και pellets από καρβουνόσκονη ή άλλο υλικό που έχει τη μορφή του τούβλου -οι γνωστές μπρικέτες- και χρησιμοποιούνται στα συστήματα θέρμανσης. Εμείς αναφερόμαστε μόνο σε αυτά που έχουν προκύψει από την πολτοποίηση ξυλώδους μάζας.


διαβάστε όλο το άρθρο: http://66.102.9.104/search?q=cache:wbeu ... cd=2&gl=gr

~*~*~*~
Στα χωριά των ροδακινοπαραγωγών νομών της Πέλλας και της Ημαθίας οι κάτοικοι γνωρίζουν εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες ότι μπορούν να ζεσταίνονται καίγοντας τα κουκούτσια από τα ροδάκινα και τις ελιές.

Τα τελευταία 2-3 χρόνια, λόγω της αλματώδους αύξησης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, αλλά και της προώθησης των βιοκαυσίμων, η μέθοδος αυτή βρίσκει μιμητές και σε πολλά σπίτια (μονοκατοικίες) στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Η θέρμανση από ξύλα, πριονίδια και κουκούτσια χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια κατά κύριο λόγο στα θερμοκήπια.

Λόγω του χώρου αποθήκευσης που απαιτείται για τα περίπου 20 - 25 κ.μ. από κουκούτσια, τα οποία αρκούν για να ζεσταθεί ένα σπίτι όλο το χειμώνα, η χρήση τους δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη.

Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου την τελευταία 3ετία οδήγησε εκατοντάδες νοικοκυριά στα χωριά των περιοχών αυτών να κάνουν τις απαραίτητες μετατροπές και στον καυστήρα του σπιτιού τους, ώστε να καίνε... κουκούτσια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, για τη θέρμανση ενός σπιτιού σε χωριό περίπου 100 - 140 τ.μ. απαιτούνται 20 - 25 κ.μ. από κουκούτσια, που κοστίζουν συνολικά λιγότερο από 1.000 ευρώ. «Σχεδόν όλα τα σπίτια στο χωριό έχουν θέρμανση από σόμπες που καίνε κουκούτσια και πριονίδι», επισήμανε κάτοικος του Αρσενίου Πέλλας.

«Στα χωριά του νομού Πέλλας η μέθοδος αυτή για τη θέρμανση των θερμοκηπίων, αλλά και πολλών σπιτιών είναι αρκετά διαδεδομένη εδώ και δεκαετίες. Με μια μετατροπή στο λέβητα μπορεί να καίει τα κουκούτσια από τα ροδάκινα, που παλιά τα πετούσαν. Τοποθετείται ένα σύστημα με μια αλυσίδα που ρίχνει ένα - ένα τα κουκούτσια και παράγεται θέρμανση», τόνισε ο Χρήστος Χατζηαντωνίου, αντινομάρχης Πέλλας.

Στο 1/3 το κόστος

Η μετατροπή στο λέβητα, προκειμένου να μπορεί να δέχεται και να καίει κουκούτσια, κοστίζει περίπου 1.300 - 1.400 ευρώ. Η δαπάνη για τα κουκούτσια ανέρχεται σε 40 ευρώ το κυβικό μέτρο, δηλαδή για τη θέρμανση όλης της χρονιάς απαιτούνται περίπου 800 - 1.000 ευρώ. Το ίδιο σπίτι για τη θέρμανση όλο το χειμώνα θα χρειαζόταν περίπου 4.000 - 5.000 λίτρα πετρελαίου, δηλαδή, σχεδόν 3.000 ευρώ. «Εμείς εδώ στην Πέλλα καίμε κουκούτσι για τη θέρμανση εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια», σημειώνει ο Σπύρος Σωτηριάδης, εμπειρικός τεχνίτης στη μετατροπή καυστήρων για την καύση κουκουτσιών.

«Αλλάζει η τροφοδοσία του λέβητα και η διατομή στις σωληνώσεις, ώστε να μπορεί να δέχεται κουκούτσια. Με το ίδιο σύστημα μπορεί κανείς να το τροφοδοτεί με καυσόξυλα, πριονίδι ή κουκούτσια. Στην περιοχή μας το εφαρμόζουν όλα τα θερμοκήπια και το 90% των χωριάτικων σπιτιών στην Αριδαία, τη Σκύδρα και το Καϊμάκτσαλαν. Τελευταία το έχουμε βάλει ακόμη και σε μονοκατοικίες έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δε γίνεται να μπει σε διαμέρισμα, γιατί χρειάζεται χώρος για τις κλούβες με τα κουκούτσια», συμπλήρωσε ο κ. Σωτηριάδης.

ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΜΑΣ

Από τα ποιο εύκολα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να συμμετέχουμε υπεύθυνα, στην όσο λιγότερη ρύπανση του περιβάλλοντος μας γίνετε, είναι η συμπεριφορά μας όταν πηγαίνουμε για τα ψώνια μας. Μια βασική κίνηση που πρέπει να μάθουμε να κάνουμε είναι το θέμα τις πλαστικές σακούλες, που πρέπει να προσπαθούμε να τις αποφεύγουμε, καλό θα είναι όταν πηγαίνουμε λοιπόν για ψώνια να παίρνουμε μαζί μας, μια μεγάλη τσάντα, η το παραδοσιακό δίχτυ που έπαιρναν και οι γιαγιάδες μας, η το καρότσι της λαϊκής… Επίσης πρέπει γενικός να αποφεύγουμε να αγοράζουμε πλαστικά πράγματα μιας χρήσης, όπως πλαστικά ποτήρια, πιάτα κτλ. Όπως και πρέπει να αποφεύγουμε προϊόντα που έχουν πολλές συσκευασίες και περιτυλίγματα, γιατί όλα αυτά μεγαλώνουν τον όγκο των απορριμμάτων, πράγμα που φυσικά δεν θέλουμε! Να ελέγχουμε πάντα εάν οι ετικέτες των προϊόντων μας έχουν το ειδικό σήμα eco, το οποίο σημαίνει ότι αυτά τα προϊόντα είναι τα λιγότερο βλαβερά για το περιβάλλον μας. Γενικός όσο είναι δυνατόν να προσπαθούμε να αγοράζουμε συσκευασίες όπου προέρχονται από ανακυκλωμένα υλικά. Προϊόντα εποχής, για τα οποία δεν έχει χρειασθεί να σπαταληθεί μεγαλύτερη ενέργεια για την παραγωγή τους. Και φυσικά προϊόντα που δεν αποτελούνται από είδη απειλούμενα προς εξαφάνιση, όπως γούνες και δέρματα σπάνιων ζώων κ.α. Αυτά είναι μερικά από εκείνα που όλοι αναμφίβολα μπορούμε να κάνουμε, άμα θέλουμε στο μέλλον να ζούμε ανθρώπινα και όχι ανάμεσα σε σκουπιδόλοφους και τα τρωκτικά τους.


Blogspot Templates by Isnaini Dot Com. Powered by Blogger and PDF Downloads